Nieuwste ballon vliegt boven het weer

Zo'n twee dozijn vergeefse pogingen zijn er de afgelopen jaren gedaan om de wereld te ronden per ballon. Vorige week vrijdag plonsden de miljonairs Richard Branson en Steve Fossett in zee. Wederom was het weer de grootste spelbreker. Een Australisch/Amerikaans trio dat naar verwachting morgen vertrekt, pakt het daarom volledig anders aan: ze gaan boven het weer vliegen.

Op het moment dat de met helium gevulde ballon zich verheft van de startplaats in hartje Australie, hebben de bemanningsleden hun eerste record op zak: niet eerder kozen mensen in zo'n reusachtig gevaarte het luchtruim. In vol ornaat heeft de ballon een middellijn van 140 meter, genoeg om een voetbalstadion te omhullen. In hoogte kan de ballon, van een type dat normaliter wordt gebruikt om automatische meetapparatuur voor wetenschappelijk onderzoek door de allerhoogste luchtlagen te transporteren, zich meten met een wolkenkrabber.

Honderd meter onder de ballon bungelt een luchtdicht afgesloten capsule met daarin drie mannen die weinig met elkaar gemeen hebben, behalve een onthutsend gebrek aan ervaring met ballonvaarten.

Initiatiefnemer Bob Martin is een Amerikaans televisieverslaggever met een vliegbrevet en flink wat parachutesprongen op zijn naam, maar nimmer vanaf de grote hoogte waarop zijn ballon gaat varen - terwijl vrijwel elk noodscenario voorziet in een valschermsprong van de allerhoogste moeilijkheidsgraad. John Wallington is een professioneel Australisch ballonvaarder, maar had tot voor kort niet meer dan een handvol parachutesprongen gemaakt.

En David Liniger is vooral rijk. Zo rijk dat hij zich eerder dit jaar voor 1,5 miljoen dollar in het project inkocht en in ruil een zitplaats bedong. Voor afgelopen zomer had hij zijn medepassagiers nooit gezien. De Amerikaan heeft een vliegbrevet en kan parachutespringen, maar de pafferig ogende vijftiger heeft slechts een handvol pleziervaartjes gemaakt in een van de 88 promotie-ballonnen die zijn onroerend-goedfirma Re/Max rijk is. Bij het zien van de capsule waarmee hij de aarde gaat ronden, zou hij hebben opgemerkt dat zijn statige landgoed in Denver, Colorado - 4 000 vierkante meter groot - toiletten heeft met meer bewegingsruimte.

In een ruimte die inderdaad niet veel groter is dan een goederenlift moet het kleurrijke trio binnen twee uur na het opstijgen een hoogte van 39 kilometer bereiken. Op dat moment wordt het tweede record gevestigd: niet eerder vlogen mensen zo hoog in een ballon.

Daar, op de grens van hemel en dampkring, is de luchtdruk duizend maal lager dan op zeeniveau. Het gevolg: als de capsule lek zou slaan, zijn de bemanningsleden ten dode opgeschreven. Tenzij ze kans zien hun meegevoerde Russische kosmonautenpakken en parachutes aan te trekken en het toegangsluik te openen- om zich te wagen aan de hoogste valschermsprong ooit.

Als het ideale scenario wordt gevolgd, zal het natuurlijk niet zo ver komen. Dan wordt de Re/Max-ballon vanzelf opgepikt door de oostenwind die nu op het zuidelijk halfrond op stratosfeerhoogten heerst. Dan gaat het met een vaartje van zo'n 130 kilometer per uur over de kreeftskeerkring westwaarts, om 16 tot 18 dagen en circa 37 000 kilometer later weer in Australie neer te komen.

Dan zijn ook de weergoden afgetroefd. Want d t is het belangrijkste verschil met de eerdere recordjagers dat het Re/Max-team wil maken: de ballon laat 99,7 procent van de atmosfeer onder zich, en daarmee ook vrijwel alle instabiele lucht. Op 39 kilometer hoogte k n het niet stormen. De straalstroom die eerdere ballonvaarders parten speelde, beweegt zich tientallen kilometers onder de voeten van het Re/Max-team.

Toch zullen er tijdens de vlucht van de ballon ook momenten zijn waarop de bemanning zich graag omgeven zou willen zien door een dikkere luchtlaag. Overdag brandt de zon onbarmhartig op de buitenwand van de capsule. Die is voorzien van isolatiemateriaal, maar binnen zal het niettemin snikheet zijn. 's Nachts, wanneer de gehele ballon overigens enkele kilometers zal dalen omdat het helium afkoelt, zal het binnen bitter koud worden.

Dat de zon weleens een geduchte vijand kan worden, werd afgelopen zomer pijnlijk duidelijk toen een fotograaf plaatjes kwam schieten van de capsule. Tot grote schrik van het stoutmoedige trio knapte de centimetersdikke ruit van de patrijspoort door de hitte van de cameralampen. Een aardige anekdote om te vertellen, vooral als je weer veilig terug bent op aarde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden