Nieuwsgierigheid overwint in spannende dansduetten

Afrikaanse dans en breakdance door Anana Dodji Sanouvi en Shailesh Bahoran in het duet 'Fÿlego'. (FOTOGRAAF JEAN VAN LINGEN)

‘In 2 Worlds’ van Don’t hit Mama. Tournee t/m 23/4, voor informatie zie www.donthitmama.nl.

Eigenlijk gaat het tegen de aard van urban dance in om hem te herleiden tot verschillende werelden. De stijlen onder deze noemer (ook wel hiphop of streetdance genoemd) bestáán bij gratie van een bonte verzameling van invloeden, overal vandaan, evoluerend tot steeds iets nieuws. Dat is ook interessant voor de niet-insider: op dansgebied is urban dance de meest directe spiegel van de multiculturele samenleving.

Stijlen die zich op straat ontwikkelen zuigen die straat in zich op en transformeren navenant. ’In 2 Worlds’, van het Amsterdamse urban dance gezelschap Don’t hit Mama, helpt dat proces een handje door zes (street)dansers van divers pluimage in drie duetten aan elkaar te liëren. Dat is een directe confrontatie tussen stijlen, achtergronden, persoonlijkheden.

Het dansant meest geslaagde duet komt van de Togolese Anani Dodji Sanouvi en de in Nederland geboren Surinaams-Hindoestaanse Shailesh Bahoran, respectievelijk woonachtig in Amsterdam en Nieuwegein. De Afrikaanse dans, oermoeder van de hiphop, versus haar dochters popping en locking; duidelijk wordt dat alles uit één en dezelfde bron voortkomt. De geïsoleerde bewegingen van Bahorans popping resoneren in Sanouvi’s schokschouderen, specifiek voor Afrikaanse dansvormen. In B-boyer Bahorans breakdance komt zelfs zijn Hindoestaanse achtergrond naar voren: gedragen, rank– in schitterend contrast met Sanouvi’s robuuste aardsheid. Verschillende kwaliteiten komen samen in dezelfde bewegingen en genereren een nieuwe dynamiek: introvert en ingehouden, alsof het een geheim ritueel betreft.

Explicieter is het duet van de Oostenrijkse showdanseres Jessica Maróthy en de hiphop-fusion danseres PatriciaWinklaar. Opvallend is Winklaars entree met het wederom hippe ’waacking’, de Soultrain-voorloper van de ’vogue’; met gestileerd wapperende armen de ultieme vorm van zelfpresentatie. Gekozen voor de vorm van een clash, staan de mooie danseressen vooral tegenóver elkaar, maar geven geen bevredigend inzicht in de oorsprong van hun verschillen. Het is wat urban vaak onverteerbaar maakt: de eeuwige competitie met altijd maar weer die battles. Gelukkig is hier wel plek voor introspectie als beiden zich terugtrekken op eigen vlak.

De Nederlands-Indiase breakdancer Rabbani Sayed en diens breakende evenknie Xisco Riboch van Nederlands-Molukse achtergrond,zorgenvoor een theatrale klapper. Hier staat nieuwsgierigheid centraal, motor achter elke vernieuwing. De pure en ijzingwekkende breakdance moves (grotendeels in stilte uitgevoerd!) worden verwerkt tot een spannende dansdialoog – het wezen van een sterk duet.

Vaak stijgt urban niet boven de showcase uit, daarvoor wordt er te makkelijk vanuit de amusementshoek gedacht. Maar hier zien we urban dance die hout snijdt in het theater, die laat zien dat invloeden elkaar wonderschoon kunnen bekrachtigen.

Over een spiegel van de samenleving gesproken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden