Eetbare kunst

Nieuwe traktatie in LAM-museum: man van suikerklontjes

Tom Friedman, zelfportret in suikerklontjes.Beeld LAM Lisse

Hij mag dan letterlijk van suiker zijn – van duizenden suikerklontjes om precies te zijn – hij komt niet achter glas. De sculptuur van de Amerikaanse kunstenaar Tom Friedman (1965), een zelfportret, zal gewoon in al zijn kwetsbaarheid in het museum staan. Zo doen ze dat bij het LAM in Lisse, een privémuseum dat is opgericht door supermarktfamilie Van den Broek. Bang dat een muis er aan gaat knabbelen zijn ze niet, zegt voorlichter Froukje Budding. Het museum is gloednieuw, het opende vorig jaar, en bij het ontwerp is er rekening gehouden met dit soort kunst. “Het klimaat is perfect en we zijn scherp op ongedierte. Er staan ook chocoladekoppen van Renzo Martens op zaal en die houden zich goed.”

Verlanglijstje

Het LAM richt zich specifiek op voedsel. Dus stond het suikerklontjesbeeld van Friedman hoog op het verlanglijstje. En nu is het gelukt om het kunstwerk uit 1999 aan te kopen. Dolblij zijn ze ermee. Het beeld van 1,20 hoog – exclusief sokkel – zit nu nog in de kist waarmee hij naar het museum vervoerd is en zal daar pas uitkomen als bij de onthulling publiek kan zijn.

De suikerman past niet alleen vanwege het voedselthema goed bij het museum. Ook de werkwijze van de kunstenaar sluit helemaal aan bij de filosofie van het LAM, dat moderne kunst zo toegankelijk mogelijk aan het publiek wil presenteren. Friedman gebruikt herkenbare materialen als karton en piepschuim, maar ook kauwgom en tandenstokers om kunst te maken. Met het doel een brug te slaan naar een beschouwer die misschien niet wekelijks een kunstgalerie binnenloopt. “Het gebruik van alledaagse materialen is een manier om contact te maken met mensen. Weinig mensen hebben ervaring met de traditionele materialen waarmee kunstwerken worden gemaakt, maar deze materialen herkennen ze meteen.”

Tom Friedman, schets voor zelfportret in suikerklontjes, LAM LisseBeeld LAM museum

Friedman hoopt dat mensen op deze manier op een andere manier gaan kijken naar zaken die ze gedachteloos in hun mond steken of in de vuilnisbak gooien. Zo maakte hij een schitterende ‘ontploffende ster’ van tandenstokers. Het kunstwerk moet uitnodigend zijn, humoristisch ook, zodat de kijker zich er door aangetrokken voelt en zijn of haar verbeelding geactiveerd wordt. Het LAM streeft hetzelfde na. Er hangen geen tekstbordjes met uitleg in het museum, je mag zelf van het kunstwerk vinden wat je wilt. Meer informatie wordt, desgewenst, altijd gegeven door de enthousiaste ­suppoosten. Hoe toegankelijk zijn kunst ook overkomt, er gaat een lang proces van denken en ontwerpen aan vooraf. En het oogt, ondanks de alledaagse materialen, heel aantrekkelijk. Voor dit werk nam Friedman een foto van zichzelf, de handen nonchalant in de zakken, en trok er een raster overheen dat werd omgezet in suikerklontjes. Als pixels op een spelcomputer uit de jaren tachtig. Of ‘de magie van Lego’ zoals Budding het noemt. De eigen associaties krijgen de vrije ruimte.

Ook het LAM is tijdelijk gesloten. Wel maakt het museum iedere dag virtuele kunstsnacks. En op vrijdag is er de Kijktelefoon. Iedereen die behoefte heeft aan een positief gesprek rondom kunst, kan zich aanmelden. De medewerkers, van conservator tot schoonmaakster, bellen terug. Aanmelden via info@lamlisse.nl

Tom Friedman, zelfportret in suikerklontjes, LAM LisseBeeld LAM Lisse

Lees ook: 

In het privémuseum van supermarktondernemer Jan van den Broek gaat alles anders

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden