Nieuwe tijd breekt aan

Wij zijn ook een soort iPadschool geworden, want alle leraren hebben een iPad gekregen. Een meesterzet van de directie, ik kan het niet anders noemen. iPads voor de leerlingen, dat had beslist op verzet gestuit ¿ maar iPads voor onszelf is natuurlijk een heel ander paar mouwen.

Vlak voor de vakantie kregen we ze, man wat een opwinding. Vermoeide ogen twinkelden ineens weer. Iedereen liep te pronken met z'n chique witte Apple-doos, sommigen roken er stiekem aan. Als bij toverslag veranderde de lawaaiige sfeer in de koffiekamer. Iedereen zat stilletjes te vegen over z'n iPad. Als er nog werd gepraat, ging het over dat ding. Een docente Nederlands mopperde. "Waarom staat er geen Word op? Waar laat ik mijn bestanden?" Iemand legde uit dat een iPad geen computer was. "Wat is het dan wel?" "Nou, het is eh... een eh..." Daar kom je dus niet zo een-twee-drie uit. Ik vulde aan: "Het is iets dat iedereen dolgraag wil hebben, dat is het. En jij hebt er nu één, dus niet zeuren."

Het is ons verboden om spelletjes op de iPad te installeren. Wij hebben daarvoor onze handtekening onder een contract moeten zetten. Dit vind ik terecht. Spelletjes spelen op zo'n veegding is voor warhoofden, maar als het apparaat van de baas is, is het ronduit schandelijk. Ik ben vastbesloten om zodra de zomervakantie afgelopen is Minecraft en Candy Crush van mijn iPad te verwijderen. O, de vakantie is al voorbij? Oké, als ik level 80 heb gehaald gaat Candy Crush er af. Zonder pardon. Erg schuldig hoef ik me niet te voelen, want onze rector speelde al Wordfeud onder werktijd toen wij nog niet wisten wat een smartphone was.

Toch twijfel ik. Ik weet het niet met die iPads. Wat moet ik er mee? De educatieve apps in de Apple-winkel stellen weinig voor. Een half uurtje klooien en dan ben je er wel gereed mee. Wat dan? Vaker mail lezen? Realtime cijfers invoeren en absenten checken? Nee, ik geloof niet dat bij ons het onderwijs van de eenentwintigste eeuw gestalte heeft gekregen met de komst van de iPad. Natuurlijk moet ik steeds aan die Steve Jobsscholen denken. In het belang van die kinderen hoop ik er het beste van, maar of het O4NT ('Onderwijs voor een Nieuwe Tijd', brrrr) een succes wordt zal in geen geval afhangen van die dure veegplankjes. Het hangt af van de docenten. Dit is sinds de Oudheid nooit anders geweest.

Wat die dingen bij ons op school gaan doen, behalve de vooruitgang dienen en de koffiekamer in stilte dompelen, dat laat ik nog weten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden