Nieuwe puntentelling werpt Roda achterop

KERKRADE - Geduld is een schone zaak. Het als kritisch te boek staande Roda-publiek wordt al drie wedstrijden lang op de proef gesteld, maar houdt zich opvallend koest. Een opleving, voelt de schare, hangt in de lucht. Roda speelt agressief - met veel risico's achterin - en het wachten is op het kleine beetje extra, het pietsje geluk.

Na Heerenveen (2-2) en Vitesse (0-0) bleef ook FC Twente tegen de trotse nummer twee van het vorig seizoen overeind: 0-0. Desondanks ontvingen de Limburgse strijders na afloop een welgemeend applaus. De fluitconcerten gingen zaterdag in de richting van scheidsrechter Mario van de Ende.

Het misbaar van de 8 500 supporters betrof de gebeurtenissen in de derde minuut na de rust. Johan de Kock joeg Elzinga in de verdediging op, ontfutselde hem de bal en werd voor hij kon aanleggen naar het gras getrokken. Geen penalty, oordeelde de arrogant fluitende Van de Ende. De Kock ontving een prent wegens protesteren en het scorebord bleef onveranderd 0-0 aangeven. Dat was jammer voor het duel dat het aanzien meer dan waard was. Voor beide doelen was het spektakel ruimschoots voorhanden, de doelpunten - toch immer de krenten in de pap - bleven achterwege. Dat was vooral opmerkelijk omdat Roda met Babangida, Roelofsen, Graef en Vurens een overtal aan aanvallers binnen de lijnen had.

Trainer Huub Stevens kon moeilijk anders. De medische staf van Roda JC werkt dezer dagen onder hoogspanning. De verdedigers André Ooijer (gescheurde mediale band) en Mark Luijpers (knieblessure) hoeven voorlopig niet op een rentree te rekenen en aan de lichtere blessures bij Marco van Hoogdalem en Barry van Galen wordt driftig gesleuteld. Van Galen, tegen Twente goed voor een invalbeurt van ruim twintig minuten, hoopt morgen tegen Olimpija Ljubljana een uur van de partij te zijn, bij Van Hoogdalem staan nog een paar dikke vraagtekens.

Roda JC is op weg een club van tradities te worden. Vorig seizoen startte de ploeg met een serie gelijke spelen (tegen FC Twente, RKC, Vitesse en Ajax), dit jaar ondergaan Stevens cum suis hetzelfde lot. Het bevreemdt de trainer niet. “Ik zie duidelijke parallellen. Ook vorig jaar startten we niet goed en kreeg de opbouw gestalte vanaf de vierde wedstrijd tegen Ajax. De stijgende lijn was tegen Twente al zichtbaar. Vergeet daarnaast niet dat we nu extra hindernissen moeten overwinnen. Tegenstanders stellen zich anders dan voorheen op ons in en we moeten nu veel meer nieuwe spelers inpassen.”

Aan de nieuwe puntentelling beleeft Roda JC weinig genoegen. De nummer twee van het vorig seizoen mag zich na drie wedstrijden dan wel beroepen op een ongeslagen status, maar neemt voorlopig slechts een schamele elfde positie in. De echte leiders in het elftal moeten nog opstaan. Stevens daarover: “Ik heb goede hoop dat een aantal spelers rijper geworden is. Er zitten toch een behoorlijke balans in de selectie, er is sprake van een verantwoorde mix. Tegen Twente heb ik wijselijk gekozen voor de routine, daarachter kan ik beschikken over jongens voor de toekomst: Kasperski, Plum en Canale.”

Balans of niet, met twee gescoorde doelpunten in drie duels is wel duidelijk waar de schoen wringt. Het gebrek aan produktiviteit komt, zo kort voor de UEFA-Cup-ontmoeting tegen Olimpija Ljubljana, slecht uit. Roelofsen, Vurens en Babangida kunnen de voormalige vleugelspitsen Iwan en Huiberts nog niet doen vergeten. Vooral de Nigeriaan blijkt moeite te hebben met het spelconcept. Hij is ontegenzeggelijk snel en ijverig, maar tactisch zal hij nooit een hoogvlieger worden. De Limburgse club wacht daarom met smart op een arbeidsvergunning voor de 19-jarige Slowaak Radilav Mores, die is aangetrokken voor de linkerspitspositie. De rechtsbenige Roelofsen en Vurens kunnen dan opschuiven naar meer vertrouwde plekken in het elftal.

Vurens kreeg zaterdag van Stevens terecht het voordeel van de twijfel. In een vrije rol knapte de in lichte paniek aangekochte nieuwkomer (Stevens: 'Toen de transfer van Hoekstra afketste, moesten we toch iets ondernemen') tegen zijn zijn oude club veel vuil werk op (ook verdedigend) en een uur lang hield hij zich goed staande. In dat uur had Twente bedroevend weinig in de melk te brokken gehad. Trainer Issy ten Donkelaar gaf toe dat de gedurfde Limburgse aanpak zijn team overrompeld had: “Het duurde lang voordat we ons er op ingesteld hadden.” Roda liet voor de pauze al drie goede mogelijkheden onbenut. Van der Luer week na een pass van Vurens onnodig uit naar de zijkant, Graef was twee keer dicht bij een doelpunt. Eerst kopte hij naast, daarna werd zijn hakbal door Van Halst op de lijn gepareerd. In de tweede helft was het doelman Boschker die bij een kopbal van Danny Hesp onheil voor de Twentse ploeg voorkwam.

Voor tegenacties waren de Tukkers aangewezen op de grillen van de behendige draaier Michael Mols. De uitblinker aan Twentse zijde zette zijn persoonlijke opponenten meer dan eens voor schut, maar had één onthutsend zwak moment. Na een half uur spelen tastte hij volledig mis op een onberispelijke voorzet van Bruggink. Een doelpunt zou overigens een veel te ruime beloning zijn geweest. Twente wekte zaterdag geen moment de indruk voor meer naar een punt naar Kerkrade te zijn gereisd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden