Opinie

Nieuwe lichting: absurd, asociaal en snel rijmend

Na een week vol spannende voorrondes en een halve finale, strijden vanavond drie duo's om de eeuwige roem van het Leids cabaret festival. De vrouwen zijn in de minderheid, maar niet de minste.

Twee absurdisten, een asociaal en een sprookjesverteller met snelle rijmschema's gaan vanavond strijden om de hardste lach in de finale van het Leidse cabaret festival. Na de auditie, twee voorrondes en een halve finale krijgen 'Eeef en Coo', 'De Spekmennen' en 'Maarten en Chiel' de kans om in de boeken van het prestigieuze festival bijgeschreven te worden naast namen als Lebbis en Jansen, Najib Amhali en Sanne Wallis de Vries.

Het gordijn is nog niet open, of Maarten heeft al de eerste twee zinnen van zijn verhaal uitgesproken. In rap tempo leidt hij het publiek binnen in zijn sprookjesachtige droomwereld vol woordspelingen, bizarre omdraaiingen en 'onbegrijpelijke rijmschema's'. ,,Geelkruin met zijn kraantje, oh zo groot. Slaat hij alle kinderen dood. Potlood ijzerriet, als je de moederschoot van de keizer ziet.' Ondertussen zit Chiel, de pianist, rustig achter zijn vleugel en zet een spanningsvolle jazzy melodie in. Volgende sketch: de onzekere Maarten komt sukkelig het toneel op met twee gele lampen en één rode lamp. ,,Ik heb een drive-in show. Dat is best eng, want het is toch een bedrijfje wat je runt.' Hij heeft nog geen geld voor installatie en boxen, maar je kan hem altijd uitnodigen.

Maarten Westra (19) zit in 6 vwo en Chiel Dazert (19) studeert bouwkunde. ,,Nu maar kijken wat er allemaal gaat gebeuren', lacht Chiel direct na afloop. Vooral Maarten wil niets liever dan leven in het theater, boeken schrijven of ,,een musical schrijven, want daar kan ik mijn teksten en rijmschema's ten volle uit op botvieren'.

Dan komen de enige twee dames van de avond het toneel op. Tenminste, Coo staat in haar oranje outfit met angstig kort rokje, verveeld op haar basgitaar te pingelen, maar Eeef is er nog niet, 'want die is altijd te laat'. Plots verschijnt ze in haar duivelsrode pakje en neemt plaats achter de piano. Een lied wordt ingezet dat ,,een metafoor is voor iedereen die zijn idealen heeft verloren'. De sketches en liedjes volgen elkaar bijna geruisloos van de hak op de tak op, wat een absurdistisch effect veroorzaakt. Zo komt een plotseling ingezet dansje van de macarena na een sketch over twee jaloerse vriendinnen, wat weer vervolgd wordt door het telefoontje van dokter Bernard's Bonnie St. Clair. Er zitten mooie, subtiele details in: ze grijpen met een klein gebaar even terug naar een vorige sketch en maken gebruik van orginele onopvallende attributen. Coo trekt vieze gele laarzen aan als ze naar het toilet gaat en Eef die een pudding eet, laat het voedsel even later plotseling langs haar mond druipen als Coo het onschuldig over het werkwoord pijpen heeft. ,,Bij sterke werkwoorden verandert er iets van vorm.'

Het Vlaams-Nederlandse duo Eva de Roovere (20) en Colette Notenboom (26) is na twee jaar van de Antwerpse Kleinkunstacademie 'geschopt'. Het vervolg is een klassiek verhaal: ze wisten niet precies wat ze wilden gaan doen, zagen een folder van het festival liggen en dachten 'kom laten we meedoen'.

In twee maanden tijd maakten ze een programma van 25 minuten en stonden ze tijdens het festival voor het eerst op de planken. Net als alle deelnemers kregen ze een workshop aangeboden. Geert Lageveen, die op dit moment aan het nieuwe theaterprogramma van Plien en Bianca werkt, was hun begeleider. ,,Voor het eerst hebben we les gehad van iemand die ons en ons materiaal als uitgangspunt nam en niet van alles voorschreef hoe het er eigenlijk uit zou moeten zien. Dat was prachtig', glundert het duo.

Dan gaat het doek weer open en klinkt housemuziek uit de boxen: 'Ready or not, here I come'. De Spekmennen komen roekoe-end het toneel op. Pianist Robert Kempen wandelt naar de vleugel en Patrick Spekman komt dansend het publiek tegemoed en kijkt hen met twee grote, opengesperde ogen aan. Patrick is een houser, een gabber, een 'asosjaal' en een 'Hagûnees' uit Zoetermeer. Hij drinkt uit een wasbol, wordt superhigh en stropdassen hangen uit gaten in zijn broek, want hij gaat naar uitzendburo Content waar ze nog een nieuwe leider zoeken voor de PKK.

Housend en flippend gaat hij over het toneel heen en weer en mijmert wat over een nieuw kabinet: Stam op Defensie, Reiziger op Buitenlandse Zaken, Kluivert 'want die heeft ervaring' op Justitie en de Boertjes op Landbouw, of Financiën natuurlijk.

In het dagelijkse leven werkt de pianist bij een verzekeringsmaatschappij en Patrick heeft een studie personeel en arbeid afgemaakt, maar daar wil hij geen baan in vinden. Hij droomt van volle zalen, bulderend publiek en daverend applaus.

De Spekmennen eindigen met een lied. Een lijflied voor de Spekmen: ,,Wat kan ik nou, wat moet ik nou, wat ben je toch een oen, wat wil je nou, wat kan je nou. Mensen stellen vragen, maar dit is wat ik wil doen!'

Dat geldt voor alle finalisten en ook al kan maar één groep winnen, ze zullen alledrie van 2 tot en met 6 maart te zien zijn in het Amsterdamse Theater Bellevue.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden