nieuwe fictie

Goed nieuws voor de liefhebbers: eindelijk weer een nieuwe Springer. De schrijver en oud-diplomaat publiceerde zijn laatste roman in 1998. Nu is er dan ’Quadriga’, dat zich afspeelt in de nadagen van de DDR. Hoofdpersoon is een journalist die zich verlieft in een beeldschone gids. „Ongelofelijk zoals zij om negen uur weer geheel in ambtelijke plooi tegenover mij aan het ontbijt zat, rustig haar schaaltje yoghurt lepelend.”

Anders dan bedoeld, is dit het slotdeel van Franke’s ’doorlopende’ en autobiografische roman’. De auteur overleed in augustus dit jaar; tot vier dagen voor zijn dood heeft hij aan ’Traag licht’ gewerkt. Tegen het einde wordt de roman fragmentarischer. Laatste zinnen: „Alles is er, maar ook nog niet. Het komt eraan. Ik ook. En dan noem ik me ik.” Tevens opgenomen is een interview met de auteur in het zicht van de dood. „Werkeloos toezien hoe ik eraan ga, is niets voor mij.”

Zou een recommandatie van Youp van ’t Hek potentiële lezers verleiden? Vast, anders zou de uitgever geen bladwijzer laten maken waarop de cabaretier deze roman de hemel inprijst (’aangrijpend prachtboek’). Webeling maakt het zich in ’De lach en de dood’ niet gemakkelijk. Het verhaal volgt de wederwaardigheden van een Joodse komiek na zijn deportatie naar het concentratiekamp.

Op maandag 6 januari 1975 is de auteur druk met ’stukjes uit de kritieken’ te plukken. „Zet, na een goed fragment uit de kritiek van T. van Deel in Trouw, een heel lullig stukje uit die rancuneuze kritiek van Kees Fens. Zo straffen wij dat af. Het lijkt me gênant voor een criticus, die nog voor een van de beste doorgaat helaas, om dat te lezen met je naam eronder.” Zie daar, ook Wolkers was niet ongevoelig voor slechte recensies. Jammer dat in dit alweer zesde deel uit diens dagboekreeks een verantwoording ontbreekt.

Veel eurootjes voor zo’n dun boekje. Maar de ware Reve-adept zal zich deze voetnoot bij de monumentale biografie van Nop Maas niet willen ontzeggen. Journalist Ad Fransen (ex-VPRO, ex-HP/De Tijd) bracht in juni 1996 de voormalige echtelieden Gerard Reve en Hanny Michaelis samen voor een ’reünie’. Dit is de weergave van dat gesprek.

Debuutroman van Tonk die eerder een dichtbundel publiceerde. Voorin een zinnetje in cyrillisch schrift. Citaat, opdracht? Geen idee. Tonk spreekt de taal wel. Ze woonde in een jaar in Kiev. Daar gaat ook haar hoofdpersoon heen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden