nieuwe fictie

Op 7 augustus 1972 spande de Fransman Petit een koord tussen de Twin Towers en liep er meermaals overheen. Deze ware gebeurtenis vormt het brandpunt van McCanns met de National Book Award bekroonde roman. Vertellers zijn gewone New Yorkers, die in moeilijke tijden (oliecrisis, Vietnam) hoop putten uit Petits wonderbaarlijke actie. „’Hij houdt het man, hij houdt het'/ ’Kun je hem goed zien?/ ’Als een stip. Een speldenknop! Het is zo godvergeten hoog daar’.”

„Wat ik dus wil is Feiten. Leer deze jongens en meisjes Feiten en nog eens Feiten. Alleen Feiten zijn nodig in het leven. Plant niets anders en roei al het andere uit.” Zo opent deze minder bekende, en nu opnieuw vertaalde Dickens, uit 1854 (die naar het schijnt veel invloed had op Karl Marx!). Aan het woord is schoolhoofd Thomas Gardgrind, een man zó geobsedeerd door het idee van nut, dat hij niet zijn leerlingen, maar ook zijn eigen kinderen van zich vervreemdt.

Manon Uphoff had ook best arts willen worden. In dit uitgebreide essay verkent ze een wijd scala aan aspecten van het lichaam: van de werking van het oog tot de Chinese gezondheidspolitiek, want ze laat zich inspireren door Chinese schoolplaten en posters: „Er is iets heel vriendelijks en vertederends aan de manier waarop ze de werking en functie(s) van het lichaam tonen en toelichten.” Een verrassend en fraai uitgegeven boek.

Chirbes (1947), één van Spanje’s beste schrijvers, vestigt graag de aandacht op de verliezers van de geschiedenis. Zo ook in ’Crematorium’, zijn meest ambitieuze roman tot nu toe, een vilein portret van het moderne leven aan de Spaanse Middellandse Zeekust, waar vissers en boeren het hebben afgelegd tegen projectontwikkelaars. Maar ook de idealisten en oude revolutionairen zwichten voor geld en gemak. Bij alle scherpe tijdkritiek blijft Chirbes' proza beeldend, inventief, concreet en verre van schematisch. Bovendien fraai vertaald.

Sluitstuk van de drie sleutelromans waarin Vervoort uitgebreid beschrijft wat zich op de burelen van de Weekbladpers zoal afspeelde. In dit deel zijn de vette jaren voorbij, reorganisaties dreigen. Vrij Nederland kost te veel, Voetbal International wil weg. Alle spelers worden met naam en toenaam genoemd: van Cisca Dresselhuys tot Carel Peeters, van Joop van Tijn tot Jan Greven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden