nieuwe fictie

Na ’Gomorra’, dat de auteur grote bekendheid opleverde, maar hem ook dwong zich te verschuilen voor de maffia, belicht Saviano in deze compacte documentaireroman motieven van andere jongens, die uit armoede niet de misdaad, maar het leger in gaan. „Wie zijn biezen niet pakt is een mislukkeling.” De verteller praat met Maria, wier geliefde omkwam in Afghanistan.

Rahimi (Kaboel 1962) won met deze roman, duidelijk bedoeld om het geweld tegen vrouwen aan de kaak te stellen, de Prix Goncourt, de belangrijkste literaire prijs van Frankrijk. ’Steen van geduld’ is de monoloog van een Afghaanse, die bij haar door oorlogsgeweld gewonde man waakt en zich gaandeweg realiseert hoeveel vernederingen ze als vrouw tijdens haar jeugd en huwelijk heeft moeten slikken.

Herontdekte trilogie over de zelfkant van vooroorlogs Engeland. In deel één zien we hoe barkeeper Bob zich verliest in het hoertje Jenny, in de delen daarop volgen we de neergang van Jenny zelf, in deel drie die van barvrouw Nella. Hamiltons proza is onderkoeld, zelfs licht ironisch. Als Bob bijvoorbeeld door Jenny afgewezen wordt, valt hij onmiddellijk terug in zijn oude vooroordelen: „Stel je voor! (..) te denken dat er geen verschil was tussen een hoer en een mens!”

In twee dikke delen (steunend op bestaande vertalingen) brengt De Bezige Bij de in het Engels geschreven romans van Nabokov uit. Daarbehalve ’Lolita’, ’Pnin’ en ’Ada’, en ’Bleek vuur’, ook ’Het werkelijke leven van Sebastain Knight’, ’Gebroken schild’, ’Doorzichtige dingen’ en ’Let op de harlekijns!’ Binnenkort verschijnt wereldwijd postuum, 22 jaar na Nabokovs dood, ’Het origineel van Laura’.

Kroniek van een Pakistaanse familie. Jongen Zaki en meisje Samar groeien allebei op met moderne ideeën, opgedaan van de Amerikaanse televisie. Maar als Samar de huwbare leeftijd bereikt, worden haar vrijheden beperkt. De nogal uitgesponnen debuutroman van de Pakistaan Ali Seth (1984) kreeg lof in onder meer The Guardian.

Er staat ’roman’ op dit boek, maar het is eerder een een uitstekend verteld verhaal van jeugd en emigratie van een Indische man, de vader van Neerlandicus Reggie Baay, die november 1950 in Amsterdam aankomt: „En het was iedereen direct opgevallen: Nederland is een land zonder kleur.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden