Nieuwe eisen maken dopingtests te duur

Nederlandse Dopingautoriteit vreest kleinere pakkans

Zwaardere eisen in de herziene antidopingcode, die per 1 januari wereldwijd van kracht wordt, doen vrezen voor een averechts effect. Oplopende kosten zetten de kwaliteit van het Nederlandse controleprogramma zozeer onder druk, dat voor sporters het risico op een positieve test afneemt.

De Dopingautoriteit vreest op een punt te komen waarop ze haar eigen naam ontkracht. In het antidopingprogramma neemt het aantal controles al een decennium gestaag af. Het streefgetal van 2500 per jaar werd nooit gehaald. Dieptepunt was uitgerekend het olympisch jaar 2012, met 1810 controles.

Twee jaar eerder werd door het wereld antidopingagentschap Wada de eerste WAD Code vastgesteld, met als doel te komen tot een universeel antidopingbeleid. Met de eisen die daarmee aan de nationale bureaus werden gesteld, stegen de kosten en kreeg de Dopingautoriteit te kampen met onvoldoende financiële dekking.

Het controleprogramma wordt financieel gedragen door De Lotto. Die heeft te maken met afnemende inkomsten, maar toch is het controlebudget van de Dopingautoriteit met 826.500 euro voor 2015 gelijk gebleven met dit jaar.

Met de voor de tweede maal herziene code, waarbij de zware schorsingen van twee naar vier jaar gaan, zullen de kosten voor controles met tien procent stijgen. Het aantal controles in bijvoorbeeld het Nederlandse wielrennen zal daardoor met tien tot vijftien procent dalen.

Volgens directeur Herman Ram van de Dopingautoriteit begint die neergang riskant te worden. Hij waarschuwt dat eens het punt komt dat zijn organisatie haar geloofwaardigheid gaat verliezen. Volgens Ram kampen veel van zijn collega's met dezelfde problemen. Hij voorspelt voor heel Europa een daling van het aantal controles.

Knelpunt is volgens Ram de paragraaf Sport Specifiek Testen. Daarin wordt het soort controle bepaald door het overtredingrisico per sportdiscipline. Die differentiatie bestond al, maar wordt per 1 januari verplicht, mét minimumeisen. Het gaat hier vooral om het zogenaamde 'zware werk' in de risicodisciplines atletiek (lange afstanden), biatlon, wielrennen (weg en cyclocross), skiën (langlaufen) en triatlon. Daarin wordt het verplicht bij 60 procent van de controles op epo te controleren. Voor groeihormoon en aanverwante stoffen geldt een percentage van 5, respectievelijk 10 procent van de controles.

Die testen zijn aanmerkelijk duurder. Waar een standaardtest 500 euro kost, komt daar voor epo 55 tot 60 euro bovenop. Voor andere stoffen en/of betere analyses kan de meerprijs oplopen van 200 tot 400 euro. Die meerprijs zal elders moeten worden gecompenseerd met goedkopere controles.

Door de Dopingautoriteit wordt dit ervaren als een ingrijpende wijziging en een aanmerkelijke kostenopdrijving, waarvan de opbrengst (meer zaken?) onzeker is. De keuzevrijheid van controleren wordt bovendien ingeperkt.

Niet alleen in atletiek en wielrennen moet in Nederland straks bij 60 procent van de testen op epo worden gecontroleerd, maar ook in voor Nederland nauwelijks van betekenis zijnde winterdisciplines als langlaufen en biatlon. "Voor biatlon en langlaufen is er in Nederland geen enkele reden om op epo te controleren, toch moeten we dat doen", aldus Ram. "Dat leidt tot kostenverzwaring, extra geld dat we liever in sporten steken die er in Nederland wel toe doen."

Er zijn ook disciplines die buiten de verzwaarde eisen vallen, waar niet verplicht of minder op zware stoffen hoeft te worden gecontroleerd. Schaatsen valt in de categorie 30 procent eposport. "Daarmee kan het aantal epotesten in het schaatsen omlaag", aldus Ram. "Maar dat willen we niet. Nederland is dominant in die sport. Het is daarom belangrijk dat wij daar goed testen."

Kritiek tijdens de Winterspelen vanuit het Noorse kamp is daar debet aan. De Noren verweten Nederland dat in 2012 niet op bloeddoping was getest. Formeel was dat ook zo, maar de Nederlandse schaatsers werden wel als leden van de testingpool van de ISU internationaal gecontroleerd. Ram: "De Noren zelf schaatsten niet goed genoeg om in die pool te komen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden