Nieuwe cd's met een knipoog naar andere tijden en werelden

Wereld


Baba Zula


Xx


(Glitterbeat)


***


Gaye Su Akyol


Hologram ¿mparatorlu¿u


(Glitterbeat)


****


In 2005 werd de opmerkelijke muziekscene van de Turkse stad Istanbul door Fatih Akin geportretteerd in de film 'Crossing the Bridge'. Einstürzende Neubautengitarist Alexander Hacke treedt daarin op als muziekdetective die uit alle hoeken en gaten de meest uiteenlopende bands en artiesten tevoorschijn haalt. Steeds opnieuw wordt duidelijk gemaakt dat de brug over de Bosporus ook in figuurlijke zin verschillende gebieden verbindt. Dat Europa er ophoudt en Azië begint, en vice versa. Dat er ook toen al tal van politieke spanningen waren, gaat de film niet uit de weg, maar wat de kijker het meest bijblijft, is wat voor bijzondere muziek Istanbul voortbrengt.


Een van de groepen die door Hacke voor het voetlicht werd gehaald, is Baba Zula. Een blik op hun nieuwe dubbel-cd 'xx' volstaat om te zien dat de band veel inspiratie haalt uit de jaren zestig. Meest opvallend is de elektrische saz: met de prominente rol voor dat snaarinstrument blijft de link naar traditionele Turkse volksmuziek enigszins intact, maar zwaaien de deuren ook wijd open naar andere tijdperken en werelddelen.


Het levert psychedelische muziek op die door het broeierige groepsgeluid en de voortdurende afwisseling van mannelijke en vrouwelijke vocalen ook duidelijk sensueel wil zijn. Voor de nieuwe cd zijn tal van samenwerkingsverbanden aangegaan. Hacke is van de partij. Maar voor de cd met dubs werd bijvoorbeeld ook de hulp ingeroepen van producer Mad Professor en het legendarische reggae-duo Sly & Robbie. Op die manier wordt een nieuwe brug geslagen tussen de typische jaren zestig psychedelica en de clubmuziek van nu. De eerste van de twee cd's is uitermate spannend, die met dubs maakt de verwachtingen helaas niet helemaal waar.


Ook zangeres Gaye Su Akyol legt nieuwe verbindingen. In haar muziek komen de meest onverwachte elementen verrassend krachtig bij elkaar. Ook hier een hint naar vervlogen tijden: oude Turkse muziek die ze op de radio hoorde, Berlijns cabaret uit de jaren dertig, maar ook jarentachtigrock van bijvoorbeeld Nick Cave of, daar zijn ze weer, Einstürzende Neubauten. Akyol schuwt het theatrale niet, maar heeft voor alles een indringende, lichthese stem die uiteenlopende emoties en sferen tegelijk kan laten klinken.


'Hologram ¿mparatorlu¿u' zindert van zinnelijkheid. Het is een bezwerende plaat, dansbaar, uitdagend, vitaal. Maar achter die opwindende feestelijkheid sluimert dreiging. Iets decadents, alsof dit feest wel eens het laatste kan zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden