nieuwe boeken fictie

Een intelligente korte roman over ontheemding. De van oorsprong Albanese, maar nu in Parijs wonende schrijfster maakte al veel indruk met ’Het land waar je nooit sterft’ (zie Trouw 21-6-2008). Hier schrijft ze niet over haar jeugd in Albanië, maar over een emigrante die weer terug is in Oost-Europa (Sarajevo) en de warmte én gewelddadigheid van haar geboortegrond met nieuwe ogen bekijkt.

Boyne’s eerdere ’De jongen in de gestreepte pyama’, een Holocaustroman vanuit kinderlijk perspectief, werd een bestseller. ’De scheepsjongen’ is minder compact geschreven, maar de setting is aantrekkelijk: klein crimineeltje monstert anno 1787 aan op een schip dat op weg is naar Tahiti. Onderweg vindt de jongen vindt een echte vriend, een feelgoodeffect dat Boyne al eerder met succes inzette.

„Ik was een deerniswekkend zeverende oude man geworden, die zelfs zijn spieren niet meer kon beheersen.” Eigenlijk geen fictie, maar een verslag van het revalideren, het opnieuw leren leven en herinneren, na een herseninfarct. Maar Anthony Mertens, die zich een leven lang – als redacteur, docent, recensent – met literatuur bezig hield, schrijft zo voorbeeldig, dat dit boek toch tot de literatuur behoort. Hij kreeg overigens veel hulp van Bernlef, een auteur die hij zelf vroeger als redacteur begeleidde.

Vlotte immigratieroman, waarin de Turkse schrijfster inzoomt op het onbegrip dat immigranten, de Turk ümer bijvoorbeeld, ontmoeten als ze in de VS gaan wonen. Als ümer in Boston neerstrijkt, wordt hij verliefd op de (Amerikaanse) Zarpandit. Met zo'n naam word je meteen al buitengesloten, suggereert Shafak: „’Zir-oin-diet???’ Debra Ellen Thompson liet de naam over haar tong rollen als een zuurtje. Wat een interessante naam.”

Venetiëliefhebber Joost Divendal – vroeger redacteur bij Trouw – vertelt in deze roman hoe de stad haar onafhankelijkheid in 1797 verloor. De laatste doge van Venetië moet buigen voor Napoleon, die de stad al snel weer in handen van de Oostenrijkers speelt. Het vertelperspectief ligt bij zijn vertrouwelinge, een Joods meisje: „Ik denk dat ik niet zo’n aanbeveling voor hem ben met mijn nomadenbestaan, als ’importbruidje’.’’ De vermenging van joodse en christelijke tradities is één van de hoofdmotieven in dit boek.

Herdruk van Rosenbooms bekendste boek, nu in gebonden editie en met foto’s van Drentse turfstekers en negentiende-eeuws Amsterdam.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden