nieuwe boeken fictie

Beurskens (1950) kreeg vooral bekendheid en erkenning als dichter (VSB-prijs), maar schrijft ook proza. Vorig jaar verscheen de roman ’Albinoziel’. Voor deze uitgave maakte hij een ruime keuze uit zijn verhalen. De titel is ontleend aan het verwijt van een (dyslectische) lezeres. Zelf voelt Beurskens zich meer ’een sentimenteel oud mannetje’, vertelt hij in zijn voorwoord. Inderdaad hebben sfeer, tempo en woordkeus (’meestentijds’, ’klaarblijkelijk’) van zijn proza iets ouderwets, wat niet iedereen een nadeel zal vinden.

,, (...) jij reed die fucking auto de fucking garage in en probeerde jezelf met de uitlaatgassen te laten stikken, zielig stuk vreten dat je bent.'' Modern Amerikaanse horrorverhaal over een jonge, alcoholistische kunstenares die als serveerster in een hotel werkt. Haar man ligt in coma, zij wordt door zijn klanten lastiggevallen en raakt almaar dieper in de problemen. Zwartgallig, maar ook vindingrijk proza. In de VS gunstig ontvangen.

Wat jaagt de moderne vrouw na in het leven? Geld? Een man? Geluk? De nieuwe uitgever Artemis vroeg het achttien bekende Nederlandse vrouwen: actrices (Halina Reijn) zakenvrouwen (Sylvia Tóth), columnistes (Aaf Brandt Corstius). De meesten antwoordden met een verhaal.

De debutant heeft ervaring als scenarist en regisseur (onder meer van de films ’In Oranje’ en ’Escort’) en dat is te merken aan zijn levensechte dialogen, die mooi meekleuren met de personages. Voorbeeldje: ,,Iedereen zeikt maar over dat we moeten praten.’’ Het verhaal draait om de niet meer zo succesvolle zanger Johnny Beverly, die op een dag het plaatsje Grasdijk aandoet en daar een veel te jong meisje bezwangert.

De grote landelijke bladen (NRC, Volkskrant) negeerden het debuut van De Poel, dat in Trouw, Spits, en de GPD werd geprezen als ’aangrijpend’, en ’onopgesmukt’. In dit eveneens krachtig geschreven vervolg lezen we opnieuw over de ongelukkige Baldwin, die is geadopteerd door een tirannieke stiefmoeder en zich steeds meer in zijn eigen wereld terugtrekt.

Nostalgie drijft een Zweedse pachtersdochter en - zoon naar hun ouderlijk huis. Dat blijkt nu bewoond door drie nietsnuttende neven. Het rauwe dorpsleven biedt broer en zus de tijd over het leven na te denken. Jammer dat Johanssons omslachtige stijl de vaart uit dit boek haalt: ,,Mijn gevoelens voor Per waren niet wat ze ooit waren geweest en die van hem voor mij ook niet; ze waren dood.’’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden