nieuwe boeken fictie

,,Grote memmen, prachtige poten, en dan zo'n strak, nauwsluitend verpleegstersuniform.’’ In deze uitgeschreven tapes, stammend uit de jaren zeventig, maakt Cremer ons deelgenoot van alles wat hem invalt. Over zichzelf, over vrouwen. Zijn onbekommerd seksisme doet grappig aan, maar gevreesd moet worden dat het Cremer zelf volle ernst is. ,,Met vrouwen met groene ogen moet je uitkijken. Onthou dat.’’

Bert Williams, licht gekleurd en onsuccesvol toneelspeler in vroeg 20ste-eeuws Amerika, besluit op een dag zijn gezicht zwart te schminken en als onbeholpen ’nikker’ het publiek te vermaken. Dát vinden de mensen wél leuk. Het pijnlijke historische gegeven wordt mooi uitgewerkt door de Caryl Phillips (1958), die in zijn werk, romans en non- fictie, vaker vooroordelen over kleur, ras en identiteit ter sprake brengt. Angelsaksische critici reageerden overwegend enthousiast.

Duitse journalist moet een saai congres van bibliothecarissen verslaan, maar verzeilt onverwacht bij een hem onbekende vrouw, die er slecht aan toe is. Dus blijft hij. Krüger (ook uitgever en criticus) schrijft kalme, prachtig lopende zinnen – die in dito Nederlands zijn omgezet.

Moody, bekend van de jarenzeventigparodie ’The Ice Storm’, focust in deze omvangrijke satire op Hollywood. We volgen het gevecht om de rechten van een tv-miniserie, die nog in conceptstadium verkeert maar belooft een grote hit te worden. Zo krijgen we zicht op een voze wereld van seks, macht en geldzucht. Soms grappig, maar Moody's zinnen ( ,,Lois heeft zich verstopt in haar huis op Laguna Beach vanwege een mislukte cosmetische behandeling’’) zijn niet van het soort die je bijblijven. De Amerikaanse pers prees ’The Diviners’, de Engelse was verdeeld.

De Pools-Joodse Stryjkowski richt in dit boek een monument op voor de weggevaagde wereld van zijn jeugd: de vooroorlogse joodse gemeenschap in Oost-Galicië, die hevig verdeeld raakt over ideeën als emancipatie, socialisme en zionisme. ’Stemmen in het duister’ werd in 1956 uitgegeven, maar verschijnt nu pas in vertaling. Met nawoord.

In haar derde boek bouwt Patricia de Groot, ook redacteur bij Querido, voort op de speelse toon van haar debuut (’De achteroverval’, 2002): nauw cirkelend om één, licht geschift personage, dat na haar dood verder leeft. ,,Pijnlijk, pijnlijk. (...) Veel te vroeg is ze heengegaan. Ze was nog zo jong! De plannen die ze had!" Een absurdistisch sprookje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden