nieuwe boeken fictie

Spaey debuteerde in 2005 met de (tweemaal bekroonde) thriller ’Dood van een soldaat’. ’Vlucht’, geen thriller, speelt ook in oorlogstijd. Het is 1914, de Leuvense Marieke ziet hoe haar ouders én haar kinderen door Duitsers worden neergeschoten en vlucht naar Nederland. Daar troost ze zich met mannen, wat haar in ons land niet populairder maakt. Vooral omdat de tolerantie ten opzichte van de Belgische vluchtelingen snel afneemt. Sterk proza, dat hard aankomt.

De twee schrijfster - allebei tv-journalist en met elkaar getrouwd - hébben al een dochtertje, maar willen er graag nog een kind bij. Maar als deze David na een te korte zwangerschap geboren wordt, zijn de zorgen niet voorbij. Het kind sterft na vijf weken. Het rouwverslag ’Diep’ blaakt niet van de literaire ambitie, maar is eerlijk en concreet genoeg verteld om een groot publek aan te spreken: „Wij zitten naast zijn couveuse en ik voel een warme gloed door me heen trekken als hij mijn pink grijpt.”

’Allemaal hadden ze gedweept met figuren als aartsbisschop Romero en Pablo Neruda’, de idealisten in deze Vlaamse roman. Als twee van hen, Anna en Toon, aan de slag kunnen als ’coöperanten’ in een bergdorp in de Andes, grijpen ze de kans dan ook meteen aan. Maar wat de kroon op hun leven had moeten worden, eindigt in een persoonlijk drama. In kort bestek, en op licht sarcastische toon, tekent Pleysier de teloorgang van het linkse idealisme. Het boek eindigt met een slecht bezocht ’Wereldfeest’: „Er is nog maar een man of vijf in de zaal.”

Een ode aan Toronto, opgehangen aan twee inwoners die elkaar nooit hebben gezien: een fotograaf die de stad rond 1850 vastlegde en een ander, die naar deze foto’s op zoek is. Het boek blijft wat in abstracties steken: je ziet Toronto niet voor je. Dat ligt zo te zien niet aan de vertaling - de zinnen deugen - maar aan Redhills vlakke stijl. Zijn verhalenbundel ’Trouw’ (2003) werd in deze krant gekwalificeerd als ’aardig’.

Keuze uit Brils ’politieke’ columns. Doordat hij focust op de indruk die politici maken (’Denken aan Donner is uiterst rustgevend’) blijven zijn stukjes ook na dato (ze lopen van 2003 tot nu) nog erg leuk.

,,Een keizer hoort gevreesd te worden’’, aldus de wrede keizer Nero in het enige historische drama uit de Latijnse letterkunde. Het laat zien hoe de tiran zijn vrouw Octavia verstoot, laat verbannen en laat executeren. Tweetalige editie, met vaart vertaald. De auteur was verbonden aan de universiteit van Groningen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden