nieuwe boeken fictie

Na zijn debuut ’Sneeuwbeeld’ (2000) gold Van Aalten (1978) lang als een belofte. Die had hij met zijn laatste roman ’Sluit deuren en ramen’ nog niet helemaal waargemaakt, vonden de meeste kranten. Kritiek was er op de slordige stijl en compositie van dit apocalyptische verhaal. Lof was er ook: voor de nachtmerrie-achtige sfeer, die Van Aalten ook in ’Coyote’ probeert op te roepen. Alle personages, een tandarts, een journalist , een pianist, inwoners van de metropool Heimstadt, voelen zich bedreigd. ,,Er hangt een nare kou in deze bungalow. Ik heb een sjaal om mijn nek gewikkeld, maar het helpt niet.’’ Heel suggestief schrijft Van Aalten overigens niet.

Het huidige Brussel of – preciezer: – zijn riolenstelsel, fungeert als decor voor deze losjes op Griekse mythes geïnspireerde roman. In dat Brussels onderaardse komt een ’snaartheoreticus uit Thracië’ terecht, als hij een 15-jarig meisje te hulp komt, dat haar overleden vriendje uit het dodenrijk wil bevrijden. Overigens heeft de wereld die deze (geëngageerde) Vlaamse romancier en toneelschrijver beschrijft weinig archaïsch. Twee jonge ’gasten uit Kaapverdië’: ,,Wij zijn medewerkers. Wij doen onze job en verdwijnen weer.’’

Tien mensen-families en veel meer families van ongedierte bewonen een in verval geraakte residentie in Istanbul. Dat geeft de Turkse schrijfster volop gelegenheid de Turkse samenleving in haar volle breedte, geuren, kleuren en smaken te schilderen. Elif Shafrak (1971) studeerde zowel politicologie als vrouwenstudies. Ze publiceert in Turkse kranten.

Van deze Israëlische schrijfster werden eerder de familiesaga’s ’Vier liefdes’ en ’Vier moeders’ vertaald.

In deze roman ziet een Israëlische vrouw hoe vlak voor haar ogen een bus wordt opgeblazen. Ze leert een orthodoxe man kennen, die vrouw en kind bij de aanslag heeft verloren. Daarmee verandert de roman ineens in een liefdesverhaal: de politieke situatie in Israel fungeert vooral als decor.

De Amerikaanse schrijfster verwierf al vroeg de bijnaam Queen of Suburbia, vanwege haar scherpe satire op de Amerikaanse samenleving, in het bijzonder de mythe van het fijne, veilige (gezins-)leven in de rustige buitenwijk. In deze nieuwe roman (2006) komt een man na een plotselinge pijnaanval tot de conclusie dat hij zijn persoonlijk leven – zijn ex, zijn zoon, zijn ouders – altijd heeft verwaarloosd. Of het in een boek van Homes nog goed met hem kan komen? Qua sfeer (de verloederde consumptiemaatschappij) en humor doet dit boek wel wat denken aan Bret Easton Ellis’ laatste roman ’Lunar Park’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden