Nieuw Rotterdams instituut met school en podium voor wereldmuziek is volstrekt uniek.

door Stan Rijven

Wanneer koningin Beatrix morgen het World Music & Dance Centre in Rotterdam opent, is Nederland een uniek centrum rijker. Het WMDC brengt een muziekschool, conservatorium en podium onder één dak. „Een instituut dat zich uitsluitend richt op wereldmuziek is zelfs uniek in de hele wereld”, zegt directeur Oscar van der Pluijm.

Het gebouw ligt in het hartje van Delfshaven, geklemd tussen de Coolhaven en de Nieuwe Maas. Wie er op een willekeurige middag binnenstapt, hoort de hele wereld klinken. Van der Pluijm leidt rond en opent deur na deur. Achter één is een flamencoles in volle gang. Trots zegt de directeur: „De danseres is Nederlandse, de gitaristen van allerlei nationaliteiten waaronder Irak en de docent komt uit Chili.” Een etage hoger: „Hier zitten de stille stijlen, de Indiase muziek en de Turkse saz. Dat hebben we gescheiden van de meer lawaaiige latin.”

Even later dringen tangoklanken door. Een trio oefent hard op het stuk ’Che Buenos Aires’, „Volgende week moeten we voorspelen bij onze docent Gustavo Beytelman”, zegt de Noorse clarinetiste Siri Bergsmark. Bandeonist Claudio Constantini komt uit Peru: „Ik belandde in Finland, via een vriend kwam ik naar Rotterdam. Het is de enige plek in Europa waar dit kan.”

Symbolisch genoeg is het WMDC gehuisvest in het voormalig pand van het Loodswezen en het hoofdkantoor van havenbaron Schenker. De tuin maakte plaats voor een concertpodium, deels omgeven door de oorspronkelijke buitenmuren met balkons. Van der Pluijm: „Het is net een stadsplein. Bijna elke avond is er livemuziek.”

Naast de vermaarde tango-componist Gustavo Beytelman zijn het ook andere docenten, zoals de meestergitarist Paco Pena, de Indiase grootmeester van de bansuri, Hariprasad Chaurasia, en latin-percussionist Lucas van Merwijk, die het WMDC tot zo’n magneet maken. Het is tot nu toe het enige conservatorium ter wereld met een aanbod van vijf hoofdvakken niet-westerse muziek. Het docentencorps bestaat uit topmusici en specialisten in hun eigen muziektraditie.

Maar ook zetelt er de Muziekschool van het SKVR, de Stichting Kunstzinnige Vorming Rotterdam. Die is geworteld in de wijken en heeft nauw contact met amateurs. Ze runnen een Hiphop Huis, begeleiden brassbands, noem maar op. Zo kan een jongetje dat via een schoolproject binnenkomt later op het conservatorium afstuderen en daarna een masterclass volgen.

Van der Pluijm weet waarover hij praat. Hij volgde een conservatoriumopleiding klassiek gitaar.

Na programmeur van De Doelen was hij enkele jaren beleidsadviseur van de gemeente Rotterdam: „Ik heb twee kanten van de stad meegemaakt. In de tijd van Rotterdam Culturele Hoofdstad, toen alles kon en de hele stad bij culturele activiteiten werd betrokken. Maar ook de omslag met de Pim Fortuyn en Leefbaar Rotterdam.”

Overigens kwam het idee voor het WMDC van een ander. „Huib Schippers was de initiator. Hij wilde in de landelijke rust van Noord-Portugal een campus bouwen voor alle muziekstijlen uit de hele wereld. Toen hij hoofd werd van de wereldmuziek afdeling bij Codarts en ik beleidsadviseur van de gemeente was, leerde ik hem kennen. Pas toen viel alles op zijn plaats. Hier is immers alles, je hebt al die culturen om de hoek. Je gaat je hier niet richten op muziek uit Tibet, wel op muziek uit Turkije, Kaapverdië en de Antillen. Daarnaast kende Rotterdam al het Dunya Festival en de afdeling Wereldmuziek van het conservatorium.

Daarna kwam deze locatie dankzij Europese subsidies en de steun van de gemeente in zicht en heb ik het stokje van Huib overgenomen. Uiteindelijk ben ik er sinds drie jaar mee bezig geweest, de subsidie aanvraag, de bouw en de opening.”

Van der Pluijm stipt nog allerlei andere activiteiten aan: „We doen veel onderzoek. Zo hebben we nu twee lectoren voor community arts, een manier om afgestudeerden en beroepsmusici nieuwe dingen te bieden door ervaring over te dragen. In 2001 is dat begonnen met masterclasses van de Algerijnse rai-zanger Cheb Khaled.”

Ook roemt de directeur het Hiphop Huis: „Dat is een ontmoeting tussen de academie met de straat. Op een willekeurige maandagochtend om half tien staan er opeens tien hiphoppers in trainingspak aan onze docenten les te geven.”

De komst van het WMDC in een drukke woonwijk leverde overigens geen problemen op. Ja, één bezwaarschrift was er. Van der Pluijm: „Dat was van een een buurtbewoner die had gelezen dat er ook een open podium zou komen. De architect kon hem gelukkig snel en voldoende duidelijk maken dat het om een overdekte, goed geïsoleerde zaal ging. Toen trok hij zijn bezwaarschrift in.”

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden