Nieuw Nederland: eigen regio eerst/Weekbladen

De doorsnee-Nederlander is met hart en ziel gebonden aan eigen land, streek en stad. Met Europa hebben de verrassend honkvaste Nederlanders niets. Alleen een hoger opgeleide elite denkt internationaal. Dat is de uitslag van een enquête die Elsevier door het Nipo heeft laten houden.

Fred Lammers

De enige echte fans van Europa zijn te vinden onder de academici. Op tal van gebieden groeit de belangstelling voor de eigen regio. Veel nieuwe tradities die zich in Nederland aandienen drukken een verbondenheid aan streek of woonplaats uit. De luister- en kijkdichtheid van regionale omroepen is in veel streken groot. Landelijke omroepen proberen op die interesse in te haken door het 'Hart van Nederland' na te apen.

De interesse voor lokale en regionale geschiedenis is overweldigend. De boekwinkels puilen uit van het streekeigene. Er zijn ruim 850 heemkundige verenigingen in ons land. Bij voorkeur zoeken Nederlanders werk dichtbij huis en de streektaal wordt gelijkwaardig gevonden aan het algemeen beschaafd Nederlands.

Dat de grote meerderheid van de bevolking met beide benen op de grond staat wordt ook duidelijk door de manier waarop Nederlanders met het toneel omspringen. Het publiek wendt zich, zo wijzen de cijfers uit, massaal af van het gesubsidieerde beroepstoneel. Veel publiciteit in de vorm van interviews en lovende recensies ten spijt komen er toch steeds minder mensen naar dat beroepstoneel kijken.

De voorstellingen die in het vrije, commerciële circuit worden gegeven trekken daarentegen avond aan avond barstensvolle zalen. Elsevier vraagt zich af of het spraakmakende, baanbrekende toneel zichzelf niet langzaam maar zeker buitenspel zet. Toneelmaker Johan Simons van Hollandia uit Zaandam erkent dat de verhouding tussen toneel en publiek zoek is. “We hebben bijna allemaal onze eigen navel opgezocht. We hebben het publiek voorstellingen door de strot geduwd waarin ze met veel geduld naar teksten moesten luisteren en naar scènes kijken waar ze geen bal van begrepen.”

Vrij Nederland belicht een ander uiterste van ons nationale amusement: popzanger en politicus Henk Westbroek. Hij heeft zich opgeworpen als kandidaat voor het burgemeesterschap van Utrecht. Westbroek geeft toe 'een controversieel mens' te zijn maar gewone mensen afzeiken is er niet bij. Hij haat het om naar boven te likken en naar beneden te trappen. Zijn thema in het leven is: 'voorbij de horizon lijkt het veel mooier, maar daar valt het ook weer tegen'.

De Groene Amsterdammer komt met een portret van Schelto Patijn, 'de aardigste burgemeester die Amsterdam ooit heeft gehad'. Patijn breekt door ieder politiek pantser heen met zijn onweerstaanbare jacht op contact. Nadelige kanten zijn dat hij nooit echt doorzet en niet bevlogen op de barricades klimt voor het multiculturele Amsterdam. Maar als er een gekozen burgemeester zou komen kon Patijn best eens hoge ogen gooien.

Hervormd Nederland schrijft in de coverstory dat seks beslist geen moeten is. Dit om het toenemend aantal landgenoten dat op dit terrein met problemen kampt een hart onder de riem te steken. Het blad geeft ook tien tips, zoals: perfecte seks is een illusie.

HP/De Tijd heeft het hoger onderwijs in Nederland doorgelicht: Maastricht heeft de beste algemene universiteit, op de voet gevolgd door de Katholieke Universiteit van Nijmegen en de Leidse universiteit.

De beste hogeschool is IJsselland in Deventer, de slechtste de gereformeerde hogeschool in Zwolle, met de christelijke hogeschool in Ede op de tweede plaats.

De Erasmusuniversiteit in Rotterdam kwam als slechtste universiteit uit de bus.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden