Nieuw land in zee? Maak dan een eilandberg

Als we toch gek gaan doen in de Noordzee, waarom dan geen ’eilandberg’? Een weg naar de hemel, van basalt en graniet, die pelgrims zullen beklimmen.

Koos Dijksterhuis en publicist en dichter

Nu Joop Atsma het oude plan voor een kunstmatig eiland in de Noordzee uit de kast haalt, buitelen de stoutste fantasieën weer over elkaar heen. Het is natuurlijk een megalomaan plan, en zelfs een vergezochte reden voor de eilanden ontbreekt. Kustbescherming? Alsof nieuwe eilanden niet beschermd moeten worden. Natuur? Het is al natuur. De eilanden zijn een peperdure manier om waterbouwkundige bedrijven te sponsoren.

Maar ook mij spreken eilanden tot de verbeelding. Evenals bergen. En dus zou ik, als we dan toch zoiets krankzinnigs gaan doen, pleiten voor een ’eilandberg’.

Tachtig procent van de Nederlanders zoekt naar zichzelf, naar God of naar de om Mars cirkelende theepot. Monniken en andere wijzen trekken zich vanouds als het even kan terug op een berg in zee, bijvoorbeeld op de Saint Michael’s Mount in Cornwall en diens tweelingbroer in Normandië. Een berg brengt de zoeker dichter bij God, zowel qua fysiek niveau boven de aarde als qua geestelijke rijping tijdens de uitputtende klim. De weg naar de hemel, het achtvoudige pad van Boeddha, kortom: de spirituele hordeloop wordt vaak weergegeven als een zware bergbeklimming. De prachtige isolatie van een eiland is ideaal voor ongestoorde bezinning en meditatie. Een eilandberg is de plek bij uitstek om stilte en rust te vinden. En waaraan heeft Nederland meer behoefte en gebrek dan aan stilte en rust?

Een eilandberg dus. Bij heldere hemel is de berg van de vaste wal in de verte te zien. Meestal torenen de contouren grijs boven de horizon uit. De berg is 700 meter hoog. Lager dan 500 meter is uitgesloten, want daar heten bulten heuvel of duin, maar per definitie geen berg. Er bestaan bovendien wolkenkrabbers en zendmasten van die hoogte. De veiligheidsmarge van 200 meter is handig vanwege toekomstige prestige-gebouwen en de stijgende zeespiegel. Bovendien is 7 een heilig en geluksgetal. Daarbij krijgt een berg van 700 meter nog tijdens de kwakkeligste winters een witte sneeuwkap. Hoe zal op een kraakheldere winterdag met azuren hemel boven een dommelende Noordzee, terwijl een lichte bries speldenprikjes in het gezicht van de strandwandelaar blaast, aan de einder de zonovergoten eilandberg oprijzen? Als een belofte.

Pelgrims uit alle landen zullen zich op die belofte willen terugtrekken, zoals ze dat op de Ierse Skelligs en het Schotse Iona gewend waren. Ze bouwen hutten van stenen en drijfhout. Ze leven er van de regen, gedestilleerd zeewater, alikruiken, krabben, vis, eieren en zeekraal.

Het wordt een solide berg van basalt en graniet, aangevuld met allerlei gesteenten uit de richting waaruit de Golfstroom nadert of waarheen hij golft. Gesteenten uit Picardië, krijt uit Kent, fossielen van de Ork-neys, staal uit Noorwegen en Deens zand krijgen allemaal een plaatsje.

De aanlegkosten worden gedrukt door het eiland te funderen met de in Noorwegen bewaarde resten van het olieboorplatform Brent Spar. Dat fundament wordt behalve met stenen gevuld met grind en zand uit het rivierengebied, dat daar weg moet om het wassende rivierwater op te vangen.

Nadat hun klus is geklaard laten de waterbouwkundige bedrijven waarom het allemaal te doen was cruiseschepen in een dag om de berg heen varen, met diner en strijkje aan boord. Aanleggen is er niet bij, maar daarop zitten de dagtoeristen ook niet te wachten. Op deze cruiseschepen kunnen taxfree-winkels uitgebaat worden.

De berg wordt een einddoel van menig zeezeiler. In alle Nederlandse jachthavens zal het weldra gonzen: ’die heeft de Eilandberg gerond’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden