Niets

Waar praten we over?

Waar gaat het over? Over niets. Over een handvol geïsoleerde mohikanen, niet de laatste maar wel de eersten die consequent hun tegengeluid laten horen. Een groepje vermeende dwarsliggers, drijvend op hun houten vlot op de uniforme wijde zee. Wie is er in godsnaam bang voor de afwijkende meningen van een handvol scribenten die maar een paar procent van het gehele publicistendom vertegenwoordigen? Ik krab op mijn hoofd en tel de punten. Nou, punten, het zijn gewoon de bijvoeglijke naamwoorden en kwalificaties die ik nu bijna dagelijks tegenkom in de productie van mijn confraters of in de jungle van internet. Zo heb ik een onthullend portret van mezelf met veel plezier kunnen samenstellen: loeder, racist, fascist, stalinist eikel, ophitser, pathetische paniekzaaier, islamofoob, landverrader, poseur, trekpop, fortuynist, hetze-aanvoerder, enzovoort. En dan maar beweren, zich op een A4tje van de AIVD baserend, dat wij deels verantwoordelijk zouden zijn voor heel wat plagen in deze samenleving. Wie wij zijn? Als ik alleen maar de laatste week aan publicaties overzie, dan wordt mijn nederige persoontje het vaakste met de twee andere 'superallochtonen' (Jan Blokker) geassocieerd, te weten Afshin Ellian en Ayaan Hirsi Ali. Dit triumviraat van het kwaad dat vanzelfsprekend alleen maar van over de grens kon komen, heeft al heel wat virtuele lijken op zijn geweten. Zojuist lees ik in een stuk van Piet Grijs in Vrij Nederland van deze week: ,,Maar het kan die drie ook geen lor schelen hoeveel doden er bij terroristische aanslagen in Nederland vallen. Hoe meer hoe beter, want dat bewijst hun gelijk.'' Ik kan veel hebben maar dat soort smerigheid zou ik het liefst samen met hun auteur diep in het riool van zijn eigen hersenpan willen laten verdwijnen. Ik weet dat het beeld niet klopt, maar het lucht wel even op.

In werkelijkheid hebben we hier te maken met de onverdraagzaamheid van een droeve stoet van gedesillusioneerde betweters die hun ongelijk niet kunnen verwerken. Een zogenaamd progressieve gemeente die niet op tijd heeft ingezien hoe reactionair, contraproductief en vrouwonvriendelijk hun dogma's zijn geworden. Zolang ze niet werden tegengesproken adoreerden ze de pluriforme democratie, maar in werkelijk moeten ze niets van het confronterende debat hebben. Ik vreesde het al: dit stukje gaat over niets.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden