'Niets is mooier dan die jongens zo pijn doen'

Ronde van Italië De toekomst is aan Steven Kruijswijk, zegt ook Giro-winnaar Vincenzo Nibali. Maar liever had hij gisteren al gewonnen. 'De kansen liggen op dit niveau niet voor het oprapen.'

Wat koop je voor lovende woorden van de eindwinnaar van de Giro d'Italia, als je twee dagen daarvoor zelf nog in het roze reed? Steven Kruijswijk voelt de woorden van Vincenzo Nibali als een loutering en pijniging in een. "Hij wint de Giro, ik verlies hem."

Het is zondagochtend. Nog een paar uur voor de laatste etappe naar Turijn. De rit is een formaliteit; een triomftocht van 163 kilometer over de Via Nibali. Kruijswijk zit aan een oud eettafeltje in de hoek van het ploegonderkomen in Chiusa di Pesio, een hotel dat zijn beste jaren wel heeft gehad. De teleurstelling van een vierde plek is hard aangekomen, geeft hij toe. "Het is zuur dat ik de Giro op zo'n manier verlies.''

Kruijswijk reproduceert zijn kapitale blunder op de Colle Dell'Agnello van vrijdag schijnbaar onbewogen. "Ik probeerde 'Nibi' te volgen, je weet dat hij een scherpe afdaling kan rijden. Ik zit in het wiel, maar door de sneeuwmuren kon ik niet door de bochten kijken. Ik schat die ene verkeerd in, ging er eigenlijk te hard in. Ik glip nog twee keer. Maar er was geen houden meer aan. En dan gaat het snel: ik rijd zo die sneeuwmuur in."

Blunder

Aan zijn blunder was in de uren en dagen erna nauwelijks een ontkomen aan. Er kwam geen tweet voorbij zonder hem in een onbedoelde, witte sneeuwtrui. Kruijswijk heeft vrede met het terugzien van de beelden van zijn eigen tuimeling. "Het was geen pech, geen vermoeidheid maar een inschattingsfout."

Het was een wonderbaarlijke salto. De 28-jarige kwam bijna weer op zijn benen terecht. Daarmee voorkwam Kruijswijk waarschijnlijk erger. "Waar je dan vervolgens aan denkt? Waar mijn fiets is en kijken of je verder kunt. Hij liep aan alle kanten aan, de ketting lag eraf en het stuur stond scheef. Dus even later moest ik opnieuw stoppen voor een fietswissel."

Terug op zijn andere fiets pijnigde de kou zijn lichaam, in zijn hoofd ging het spoken. De seconden worden minuten. Kruijswijk ziet de Giro langzaam uit zijn handen glippen.

Met een Italiaans krantenknipsel van vorige week heeft het hotelpersoneel Kruijswijk willen herinneren aan betere dagen in deze Giro. Daaronder twee opgetogen Italiaanse grootheden, Fausto Coppi en Fiorenzo Magni gebroederlijk naast elkaar met bloemen in hun handen. Een podiumplaats was Kruijswijk niet meer gegund, hoe hard hij er zaterdag nog voor streed.

De solidariteit onder renners mag dan soms lijken te zijn ondergesneeuwd vanwege de toegenomen commerciële druk, voor de Brabander waren er een dag na zijn onfortuinlijke kwak bemoedigende en welgemeende woorden van zijn collega's. Ook van winnaar Nibali. "Voor mij is het vooral prettig te weten dat ze mij als concurrent zien."

Het gaat wel even duren voordat hij deze Giro rustig voor zichzelf kan wegzetten. De emoties, hoewel niet heel zichtbaar, zijn nog vers. Kruijswijk laveert tussen een woelig gevoel en waakse woorden. Over Vincenzo Nibali: "Hij heeft zijn kwaliteiten." Over zichzelf: "Bergop ben ik zeker de eerste tweeënhalve week beter geweest."

Mokerslagen

Zijn gedachten gaan terug naar de Dolomietenrit, zaterdag een week geleden. Hij geselde op de bergflanken alle klassementsrenners. Nibali, de Columbiaanse revelatie in deze ronde Chaves en de Spaanse veelwinnaar Valverde zagen scheel onder Kruijswijks mokerslagen. Zijn ogen lichten op. "Er is niets mooiers als je zo kunt koersen en die jongens pijn kunt doen en ze eraf rijdt." Een dag later in de klimtijdrit hoefde hij niemand meer te vrezen.

De toekomst is aan Kruijswijk, prees de Italiaanse winnaar zijn Nederlandse concurrent de hemel in. Deze Giro was wellicht een leerschool voor Kruijswijk. "Als wielrenner weet ik dat ik een ploeg kan dragen, een koers kan maken en een grote ronde kan winnen. Rijden in de leiderstrui brengt zijn eigen spanning mee. Iedereen let namelijk op je. Dat is iets wat je moet meemaken."

Op de vraag of hij ooit nog zo'n reuzenkans krijgt, moet hij even nadenken. Dan stelt hij vast: "Toen Tom (Dumoulin, red.) vorig jaar de Vuelta verloor, zei iedereen: 'volgend jaar weer'. Maar krijg je die wel? De kansen liggen op dit niveau niet voor het oprapen."

Nibali Zelf verbaasd over herrijzenis

Dat Nibali ergens onderweg uit de dood zou opstaan, had de Italiaan zelf ook niet voor mogelijk gehouden. Zaterdag, na de meesterzet die hem de roze trui bezorgde, sprak hij vol ongeloof over zijn tweede Giro-zege. "Hoe hoger in de bergen, hoe beter ik mij voelde", was een deel van zijn verklaring. En de favorietenrol viel hem zwaar, was zijn andere uitleg.

Eindklassement

1. Nibali 86.32.49, 2. Chaves 0.52, 3. Valverde 1.17, 4. Kruijswijk 1.50, 5. Majka (Pol) 4.37, 6. Jungels (Lux) 8.31, 61. Tankink 2.55.43, 102. Keizer 3.52.57, 114. Castelijns 4.08.24, 120. Van Emden 4.15.26, 121. Timmer 4.16.19, 124. Tjallingii 4.18.22, 126. Ligthart 4.19.46, 143. Stamsnijder 4.38.30.

Stand WorldTour: 1. Sagan (Slw) 329 punten, 2. Quintana (Col) 285, 3. Contador (Spa) 280.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden