’Niets doen is niet goed. Dat is voor luie mensen’

De Nieuwe Binnenweg in Rotterdam, de langste winkelstraat van Nederland, is ’s ochtends om half negen nog aan het ontwaken. José Antonio duwt een groene kliko, Wouter bezemt, Play plukt met een grijper papiertjes en bananenschillen van de stoep en Ali maakt de prullenbakken open met een sleutel.

Play (29) reinigde eerst trams, maar dit is leuker. „Je werkt in de stad toch!”, zegt hij terwijl hij een vrouw nakijkt.

Ali (51) is sinds een jaar weer ’terug bij Topscore nadat hij een tijd had vastgezeten. „Gelukkig”, zegt hij. „Bajes in, bajes uit, bajes in, bajes uit, dat schiet niet op.” Nora Storm heeft ook een plek voor hem geregeld in een begeleidwonenproject. Hij werkt elke dag. „Ik doe het om iets te doen te hebben, om niet in aanraking te komen met de politie. En als je problemen hebt met je woning of uitkering, kan zij het uitleggen. Nora heeft ons allemaal uit de put getrokken.”

Wouter (37) werkt nog maar vier, vijf weken bij Topscore sinds zijn vrijlating (na twee jaar cel) als draaideurcrimineel. „Voor een heel klein vergrijp. Dus het was echt onzin.” Hij werd zomaar de straat opgestuurd. „Geen baan, geen geld, geen huisvesting. Dat was niet de afspraak die je met de rechter maakt. Het is drie keer niks.”

Hij nam rechtstreeks de metro naar een zorgcentrum in Slinge, bang om gelijk in de fout te gaan. ’s Ochtends rijden er busjes naar de Saftlevenstraat en na het werk weer terug. Je kunt er dag en nacht terecht. „Het zorgcentrum is toppie hoor!” Tussen het bezemen door vraagt hij een uitkering aan. „Dat doe ik zelf. We komen niet uit een ei hè?!” Hij werkt om bezig te zijn. „Dan heb je een daginvulling. Niets doen is niet goed. Dat is voor luie mensen.”

In buurthuis Cool schenken twee vrijwilligsters koffie voor ’Nora’s brigade’. Riet (61) trakteert op chocoladewafels. Ze woont haar hele leven in de binnenstadswijk. „We zijn tevreden over die jongens hoor”, vertelt ze ongevraagd. „Die werken harder dan de Roteb (de reinigingsdienst in Rotterdam, red.) Als je zegt: daar of daar ligt wat, dan lopen ze er gelijk naar toe.”

In de Kortenaerstraat kruisen ze een collega van de Roteb, in oranje overall, die een duobak voortduwt. Over de Topscorecollega’s heeft hij niets dan lof: „Van mij mogen ze blijven hoor”, zegt hij op zangerige toon terwijl hij de sloffende gele overalls nakijkt. „Ze werken hard, de meesten.”

Tweeëntwintig jaar deed José Antonio Furtado schoonmaakwerk totdat de 59-jarige Kaapverdiër afgelopen december werd ontslagen. Baan kwijt, huis uit, alles weg. Nu woont hij met zijn Nederlandse vrouw bij het Leger des Heils. Hij werkt bijna vijf maanden bij Topscore, als witte raaf tussen de verslaafden. „Alleen dit”, en hij trekt een pakje shag uit zijn borstzak. Werken voor Nora is goed, maar niet te lang: „Bij het CWI hebben ze gezegd: we proberen voor jou een goede baan te vinden. Maar wanneer weten ze niet.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden