Recensie

Niet zo maar weer een boksfilm

Liev Schreiber speelt Chuck Wepner, beroemd geworden door één heroïsche partij tegen Muhammad Ali.Beeld rv

The Bleeder
Regie: Philippe Falardau
Met: Liev Schreiber, Elizabeth Moss, Naomi Watts
★★★★☆

Droom en Realiteit 'The Bleeder' is een bescheiden, maar soms stralende film over een bokser die door zijn roem in een wereld belandt die hij niet begrijpt.

Chuck Wepner was in 1975 bijna wereldkampioen zwaargewicht boksen, toen de drankverkoper uit New Jersey vijftien ronden overeind bleef tegen titelhouder Muhammad Ali. Dat was min of meer Wepners strategie: niet omvallen. Hij kon zoveel klappen verdragen dat tegenstanders fouten gingen maken. Wepners totale gebrek aan elegantie deerde het publiek niet: hij groeide uit tot een held. In ieder geval in New Jersey.

Ook voor mensen die in slaap vallen bij de gedachte aan weer een nieuwe boksfilm, omdat ze denken dat het genre alle hoeken van de ring nou wel heeft gezien, is 'The Bleeder' een aanrader.

Philippe Falardeau's biografische drama, om te beginnen, gaat niet over boksen. De film gaat over Chuck, een flierefluiter die zoete gedichten aan zijn vrouw door het huis laat slingeren zodat zij ze kan vinden en die passages uit zijn favoriete boksfilm met Anthony Quinn van buiten kent. In de verte gaat de film ook een beetje over de jaren zeventig, die met precies de juiste dosis archiefmateriaal tot leven komen. Een tijd waarin een drankverkoper zonder veel training de top van de wereld kon bereiken. Of net niet dan.

Liev Schreiber, uitstekend in vorm, speelt Wepner als iemand die denkt dat hij de showmaster van zijn eigen show is, maar die de eerste wet van showbusiness vergeet: wat omhoog gaat, moet naar beneden komen.

Het zal niemand verbazen dat Wepner niet bestand is tegen alle verleidingen die zich aandienen na het gevecht met Ali.

Droom en realiteit

Chuck Wepner was niet alleen bijna wereldkampioen, hij was ook bijna filmster. Hij was van alles bijna, dat was zijn tragiek en hij had het helemaal aan zichzelf te danken. Hij was bijna echtgenoot, maar kon niet van andere vrouwen afblijven. Iets waarvoor zijn echtgenote Phyllis (Elizabeth Moss, zoals altijd van hoog niveau) lang geduld opbracht, maar toen vertrok. Hij was ook bijna vader, maar hij zoop en snoof liever dan dat hij verantwoordelijkheid nam en afspraken nakwam.

Die gedrogeerde momenten zijn de zwakste van de film. De mooiste momenten zijn die waarop duidelijk is dat Wepner verloren is geraakt in een wereld die hij niet begrijpt. Zoals bij de auditie voor de nieuwe film van Sylvester Stallone, die het personage van Rocky Balboa in werkelijkheid baseerde op Wepner. Voor Wepner is niet duidelijk of ze zinnen uit het script uitspreken waar hij op moet reageren, of dat ze echt tegen hem praten. Wat een inventieve manier is om te suggereren dat voor Wepner droom en realiteit door elkaar lopen, wat je ook al wel een beetje aanvoelt als zijn personage steeds Anthony Quinn citeert.

Zo straalt deze bescheiden film vaker op de kleine, terloopse momenten. Een film over een man, zo vertelt een van de personages, "achter wie meer schuilgaat dan je op het eerste gezicht zou zeggen. Niet veel. Maar net genoeg."

Bekijk hier alle filmrecensies van Trouw 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden