Niet te vroeg thuis

We haalden wat breekbare spullen uit de kamer, zetten bakjes met zand op de terrastafel (buiten roken graag) en wensten onze dochter veel plezier.

Andrea Bosman schrijft elke week over ons vermaak, in de breedste zin van het woord. Reacties naar andreabosman@trouw.nl

Het is zaterdagavond, kwart voor twaalf, we staan buiten de Utrechtse Citybioscoop. Ik wil eigenlijk naar huis, maar dat kan niet.

We waren bij de must-see-western 'Hell or High Water'. Best leuk. Maar ook in een modern jasje is de western mij te veel gedoe met binnenvettende mannen en geweren. Ik was meer in de stemming voor 'Genius' met Jude Law en vooral Colin Firth, over een woeste schrijver en zijn redacteur. Al had ik daar heel wisselende recensies over gelezen. Maar ja, we moesten wat, want 'Genius' draaide te vroeg. En nu is het nog steeds te vroeg. Wat nu?

We hebben het huis overgedragen aan mijn bijna 17-jarige. Voor een feestje. En aan de overburen die hebben beloofd af en toe uit te kijken naar uitslaande vlammen en ambulances. Eerst dacht ik: ik blijf thuis. Er circuleerden verhalen over gehackte feestjes. Groepjes ongenodigden die voor je deur komen staan en een baksteen door het raam gooien als ze niet binnen mogen, of via de achtertuin over de schutting klimmen. Echt gebeurd. Maar de laatste verhalen dateren van een tijdje geleden, onze dochter heeft afspraken gemaakt (geen sterke drank mee, niet indrinken) en eigenlijk heb ik geen zin om de hele avond boven te zitten.

Even raakte ik aan het twijfelen toen mijn buurvrouw suggereerde dat ze een grote neef heeft die als portier voor puberfeestjes is in te huren en of dat niet een veilig idee was? Maar we besloten het erop te wagen, haalden wat breekbare spullen uit de kamer, zetten bakjes met zand op de terrastafel (buiten roken graag) en wensten onze dochter veel plezier.

En nu is het dus kwart voor twaalf, te vroeg. Ik ga niet vaak meer op zaterdagavond de stad in, op dat tijdstip het domein van wildplassende corpsballen, dronken toeristen, of groepjes scholieren.

Een drankje bij 'Zussen' dan maar, een restaurant/bar die ik nooit helemaal scherp in het vizier krijg. Een hoog pand met veel zwart, lichtarmaturen van weelderige houten takken, grote erotische schilderijen boven van die clubzitjes met leren kubussen.

Op zaterdagavond is er ook een dj, maar de muziek, soul en house, staat niet hysterisch hard. Het publiek: twintigers, dertigers, ouder. Twee in het leer gestoken vriendinnen nippen zwijgend aan een glas witte wijn. De lijst met cocktails is lang. Een muntthee, een whisky sour, goh, er zijn zelfs kranten. Hoeveel ontheemde ouders zouden er nu door de stad zwerven?

Om één uur zijn we thuis. Een paar jongens pakken net de fiets ('Ik moet morgen leren voor de toetsweek'). Binnen is de stemming vrolijk. De vloer plakt en het bierpongen - iets met plastic bekers en pingpongballetjes - was leuk. Om twee uur is iedereen weg. Geen politie, geen comapoli, geen boze buren. Gewoon een gezellig feestje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden