De zomer van 2020

Niet op vakantie? Tante Annie maakt van deze Rotterdamse woonwijk een feestje

Annie van Riemsdijk, initiatiefnemer van De Vakantiestraat in Rotterdam-Zuid.Beeld Arie Kievit

Corona houdt veel Nederlanders deze zomer in eigen land. Maar dat betekent niet dat iedereen bij de pakken neer gaat zitten. Trouw trekt het land rond en vraagt mensen: hoe brengt u deze onvergetelijke zomer van 2020 door? 

Normaal zou de 1e Pioenstraat in Rotterdam-Zuid ’s zomers uitgestorven zijn, omdat gezinnen massaal hun familie in het buitenland opzoeken. Dat is dit jaar wel anders. Elke zaterdag in augustus wordt de straat omgetoverd tot een levendig vakantieoord met een overvloed aan eten, drinken, muziek en spelletjes. Buurtmoeder Annie van Riemsdijk (54) of ‘Tante Annie’, zoals de ruim vijftig deelnemende kinderen en hun ouders haar noemen, organiseert de boel.

De Vakantiestraat telt vier van haar soort in Rotterdam. Het initiatief is dit jaar in het leven geroepen door vier lokale maatschappelijke organisaties en is bedoeld voor gezinnen die niet altijd de financiële middelen hebben om op vakantie te gaan. Dat veel mensen thuisbleven in coronatijd, viel daar toevallig mee samen.

Op vrijdagmiddag zijn de voorbereidingen voor de derde editie in volle gang. Annie verzamelt de plastic bakken vol knutselspullen die tegen de achterwand van haar woonkamer staan opgestapeld; haar man Jan haalt alvast tafels en stoelen uit de opslag van het nabijgelegen buurthuis. Geparkeerde auto’s moeten morgen het veld ruimen voor een opblaasbaar springkussen, zachte grasmatten, speelgoed en een lange eettafel in het midden van de weg. “Van 12 uur tot etenstijd zijn de kinderen zoet, de ouders blijven vaak nog tot in de avonduren hangen. Je zit toch vlak voor de deur en het is ontiegelijk gezellig.”

In augustus is de 1e Pioenstraat in Rotterdam elke zaterdag een Vakantiestraat.Beeld Arie Kievit

Iedere week bedenkt Annie de activiteit voor de kinderen, die zo’n 6 tot 12 jaar oud zijn. Morgen staan cupcakes versieren en een stoelendans op het programma. De buurvrouw verzorgt ditmaal het avondeten, vertelt de vrijwilligster: “Dan weet iedereen zeker dat het halal is”. Zelf regelt ze limonade, fruit en zelfgebakken cake. “Er is altijd een hapje en een drankje bij. Dat hoeft niet een groot of duur hapje te zijn: eten verbindt altijd.”

Veiligheidscamera’s aan het eind van de straat

Het wijkfeest is slechts een van de vele vrijwilligersprojecten die Annie onderneemt. Ze prikt met jongeren vuilnis van de straat in samenwerking met de gemeente en organiseert allerhande bijeenkomsten voor jong en oud in het buurthuis. Kartonnen dozen vol oude kleren gaan naar arme mensen in thuisland Suriname, en vanochtend moest ze gauw nog even boodschappen doen; ze is ook mantelzorger voor twee oudere vrouwen in de wijk.

“Ik heb twintig jaar als kleuterjuf gewerkt, maar op mijn leeftijd kom ik moeilijk weer aan een baan.” De liefde voor kinderen is echter nooit verdwenen, vertelt Annie. Zelf kon zij aanvankelijk geen kinderen krijgen, tot haar grote verdriet. Het is de reden dat ze drie pleegkinderen onder haar vleugels nam, onder wie een kind van haar schoonzus. Later raakte ze toch zwanger van twee ‘eigen’ kinderen. Nu heeft ze in totaal vijf zoons, van wie er drie nog thuis wonen.

De kinderen uit de buurt moeten het maar met weinig doen, zegt Annie. “Er wonen hier arme mensen. ’s Nachts lopen hier de drugsdealers op straat en de politie rijdt ’s avonds af en aan.” Ze wijst omhoog naar een veiligheidscamera aan het einde van de straat, hoog tussen de bomen aan een ijzeren paal.

Een hele zaterdagmiddag ravotten

Het Zuid-Rotterdamse Bloemhof is een zogeheten probleemwijk. 70 procent van de huishoudens heeft een laag inkomen en 65 procent van de wijkbewoners heeft een niet-westerse migratieachtergrond, volgens cijfers van de gemeente Rotterdam.

“Ik wil goed voor die kinderen zorgen en hen iets bijbrengen,” zegt Annie. Veel kinderen dwalen rond op straat en halen kattekwaad uit. Dan heb ik liever dat ze een hele zaterdagmiddag bij ons ravotten.” Sommige van hen zijn bovendien ongemotiveerd op school. “Dan zeg ik: niet iedereen hoeft een professor of directeur te worden. Maar als je twee goede handen hebt en een gezonde dosis verstand, kom je al heel ver.”

‘Tante Annie’ van Riemsdijk.Beeld Arie Kievit

Het gesprek wordt herhaaldelijk onderbroken om een voorbijganger hartelijk te begroeten en een praatje te maken. “Dat is hier de cultuur”, zegt Annie. “Iedereen kent elkaar. We zeggen meer dan hallo en noemen elkaar bij naam. Dat is gewoon een stukje respect.” De sterke sociale samenhang is volgens Annie een belangrijke reden waarom het buurtfeest hier zo’n daverend succes is. “In veel andere wijken weet niemand wie zijn buurvrouw is, of hebben ze die nooit gezien.”

Volgend jaar is Annie zeker weten weer van de partij. “Mijn man en ik houden de zomer vrij om dit te organiseren. Je doet er zoveel mensen een plezier mee en we worden er zelf ook blij van. Financieel wordt het steeds moeilijker om elk jaar op vakantie te gaan, maar dit maakt thuisblijven een stuk leuker.”

Lees ook:

Schiphol schrijft dieprode cijfers door crisis en schrapt banen

Luchthavenbedrijf Royal Schiphol Group heeft door de coronacrisis in de eerste zes maanden van het jaar een verlies geleden van 246 miljoen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden