Niet meer gezien willen worden

Catherine Lacey

Catherine Lacey

groeide op in Mississippi en trok naar New York waar ze in Brooklyn een Bed & Breakfast begon. Ze publiceerde in Mc Sweeney's Quarterly en The New York Times. De titel van haar eerste roman ontleende ze aan een gedicht van John Berryman, 'Song 29'.

Vrouwkje Tuinman

Het fijne van dromen over een ander leven is dat je het daarbij kunt laten. Of je nu een kind bent, dat voor een middag met zijn rugzakje wegloopt en tegen etenstijd terugkeert, of een volwassene, die nog maar eens een staatslot koopt en daarmee enige weken met fantasieën die allemaal toch niet gerealiseerd hoeven worden.

Elyria, een jonge vrouw, laat het er niet bij. Zij wil verdwijnen, vliegt ervoor naar de andere kant van de wereld en lift naar steeds verlatener oorden, zonder haar man of familie te laten weten waar ze is. En waarom. 'Niemand is verloren', de debuutroman van de Amerikaanse Catherine Lacey, volgt Elyria in haar weinig succesvolle pogingen onzichtbaar te worden.

De twintiger Elyria is door haar moeder vernoemd naar een plaatsje in Ohio waar ze nooit is geweest. Deze beslissing vat de wijze samen waarop moeder in het leven staat: het maakt haar allemaal bijzonder weinig uit. Ze drinkt, slikt pillen en neemt er nog een adoptiedochter (Ruby) bij, die verder ook niet speciaal geliefd wordt. Zo rommelt alles door, totdat Ruby zelfmoord pleegt. De ruïne die het gezin al was stort definitief in.

Elyria trouwt met de docent van haar zusje en wordt daarmee 'een mens die gewoon bestond in plaats van een mens die bijna bestond'. Eventjes. Want ook haar man, die pas aan het eind van het boek een naam krijgt, blijkt een duistere kant te hebben. En zelf wordt Elyria steeds meer overgenomen door het 'wildebeest', zoals ze haar innerlijke demonen noemt. Wat het wildebeest precies wil, is haar niet duidelijk, maar wel dat het alles kapot wil maken.

Een van de beste lijntjes in 'Niemand is verloren' is het onderzoekstraject waaraan Elyria deelneemt. Met behulp van een blauwe vloeistof en elektroden wordt de werking van haar hersenen bestudeerd. De onderzoekers stellen confronterende vragen, waarop de doorgaans vlakke Elyria voor haar doen confronterende antwoorden geeft, waar verder niets mee wordt gedaan, want het gaat niet om het antwoord, maar om de weerslag daarvan in haar hersenkwabben.

Feitelijk lukt het hier, in het laboratorium van de breinwetenschappers, nog het best om te verdwijnen. Maar voor Elyria is het niet genoeg, en dus neemt ze een enkele reis naar Nieuw-Zeeland. Daar lift ze naar het huis van een wel zeer vage kennis - waarom is ook haarzelf wederom niet duidelijk. In de vele auto's en trucks die haar meenemen, zitten mensen aan het stuur die net zo onvolkomen zijn als zijzelf. Sommige gooien hun frustraties eruit, andere waarschuwen haar voor de risico's van het als vrouw alleen met je duim omhoog in de berm staan. Elyria kan verkracht en in mootjes gehakt worden. Misschien wordt ze wel nooit meer teruggezien.

Maar zo gaat het niet. Elyria blijft maar opgemerkt worden. Ze blijft maar lastige vragen moeten beantwoorden over zichzelf en haar beweegredenen. En ze blijft maar geen antwoord hebben. Dat is, hoe realistisch wellicht ook, een wat moeizamer aspect van Laceys debuut.

Dat 'Niemand is verloren' wel een vermakelijke roadtrip is, is vooral te danken aan de wonderlijke manier van kijken, zwarte humor en geheel eigen logica van de hoofdpersoon. "Voor me stond een man met een kale plek, een teken dat ik die man kon vertrouwen, want ook hij kende verlies." En dus loopt ze een tijdje achter hem aan. En als ze hem kwijtraakt, is dat ook prima. Want Elyria heeft het tegen die tijd allang door: ze gaat totaal zonder dromen overblijven.

Catherine Lacey: Niemand is verloren (Nobody is Ever Missing) Vert. Gerda Baardman en Lydia Beemer. Das Mag; 287blz. euro 22,95

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden