Niet God weigert homo de hostie, maar de kerk

Altijd wanneer iemand meent te weten welke kwalificaties wel en welke niet op God van toepassing zijn, ben ik bijzonder op mijn hoede. Zo ook bij het betoog van Kluveld, Nijsink, Rozendaal en Spruyt – ’Seculiere hufterigheid’ in Letter & Geest van 13 maart – dat de ’hostierel’ vooral een voorbeeld was van een totaal gebrek aan enig besef van heiligheid en zelfs gezien moet worden als hét symbool van ’seculiere hufterigheid’.

De auteurs klagen dat de kerk toch zelf haar eigen regels mag bepalen, en die regels staan simpelweg niet toe dat praktiserende homo’s de hostie zouden ontvangen. God is, aldus de auteurs, niet ’links-liberaal’ en zeker niet iemand die ’alles wel goed vindt’. De auteurs gebruiken in hun artikel een goedkope truc, waardoor hun betoog in eerste instantie overtuigend overkomt.

De truc bestaat hieruit dat de auteurs een aantal stellingen poneren waarvan ze (onterecht) zeggen dat deze de inzet waren voor de demonstranten in de kerk. Daarna laat men dan zien dat die stellingen niet houdbaar zijn, en klaar is Kees. Een voorbeeld: neem de stelling dat indien de leer van de kerk nu eenmaal zegt dat homo’s niet ter communie mogen gaan, een priester niet veel anders kan doen dan hem of haar de hostie weigeren.

Deze stelling is absoluut waar, maar heeft weinig te maken met de reden van het protest. Het protest richt zich op de vraag: waarom is de leer zoals hij is? De hostie is heilig, zonder enige twijfel, maar waarom zou deze dus voor homo’s verboden moeten zijn? Omdat homo’s denken dat ’Onze Lieve Heer alles wel goed vindt’, en daarom geen zondebesef kunnen hebben, aldus de auteurs. Dat zegt de leer immers.

Maar op de keper beschouwd is dat een schandalige beschuldiging. De keuze om homo’s uit te sluiten is een ménselijke keuze, en als de auteurs klagen dat de demonstranten van God een ’linkse welzijnwerker’ willen maken, dan vergeten ze dat de kérk, en niet God, besluit om niet alles goed te vinden. Over God weet niemand iets. Je kunt je niet goed verdedigen met alleen een verwijzing naar je leer, want de vervolgvraag is altijd: waarom hanteer je dan deze leer?

De razernij van de demonstranten richt zich dan ook helemaal niet op de stellingen waar de auteurs het over hebben, maar op de annexatie van het heilige door de kerk. De auteurs stellen dat de kerk gewoon in haar recht staat om haar regels zelf te formuleren; het is geen democratische organisatie en ze hoeft ook niet politiek correct te zijn. Daar hebben ze (opnieuw) formeel gelijk in, maar de keuze voor een kerk is toch werkelijk wat anders dan de keuze van je supermarkt waar je gewoon weggaat als deze je niet langer bevalt.

De actie in de kerk was absoluut niet chic, maar in plaats van hierover te klagen kan de kerk beter eens naar zichzelf kijken met de vraag: op welke manier hebben wij bijgedragen aan dit klimaat? Als de kerk mensen belet het heilige te beleven, alleen omdat de persoon van wie ze houden van het verkeerde geslacht is, dan is mijn retorische vraag wie hier nu eigenlijk de hufter is.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden