Niet elke blauweregen bloeit

(Jörgen Caris, Trouw) Beeld
(Jörgen Caris, Trouw)

Hoe komt het dat de blauweregens bij de een vol hangt met bloemtrossen, en bij de ander niet? Een zoektocht naar de oorzaken.

Overal bloeien nu de blauweregens. Of liever gezegd: bijna overal. Want die van mij heeft wel veel blad, maar geen bloemen. En hij is niet de enige. Alleen al in mijn dorp tref ik er in iedere straat minstens één die bloemloos door het leven gaat.

Hoe komt het dat deze klimplant bij de een vol hangt met bloemtrossen, en bij de ander niet? Die vraag gaan we beantwoorden zoals een computermonteur een kapotte computer repareert – door af te vinken wat het ding niet mankeert, waarna we vanzelf uitkomen bij wat het ding wel mankeert. Waarna de reparatie in gang gezet kan worden.

In het geval van de blauweregen wordt het eerste vinkje gevormd door de vraag hoe oud de plant is. Er zijn namelijk soorten die er lang over doen voordat ze eindelijk bloeien.

Bij de Wisteria floribunda kan dat wel tien jaar duren. Wisteria sinensis is vlotter, maar heeft toch ook nog drie jaar nodig om zijn eerste bloem te produceren. Een en ander klinkt overigens dramatischer dan het is, want er zijn wel degelijk blauweregens die het sneller doen.

Als het uitblijven van bloemen niets te maken heeft met leeftijd, gaan we door naar het volgende controlepunt: staat de plant op een zonnige, beschutte plaats? Zo ja, dan kunnen we ook dat afstrepen en belanden we bij de vraag in welke grondsoort hij staat. Is die stikstofrijk, dan betekent dat veel blad en weinig bloem. Geef de plant dus niet te veel mest.

En nu we het toch over grondsoorten hebben: wisteria’s worden vaak tegen een muur aangeplant. Omdat ze daardoor makkelijk kunnen uitdrogen, lusten ze ’s zomers bij droog weer best wat extra water.

Een vierde reden waarom een wisteria niet bloeit, kan zijn omdat hij zijn leven begonnen is als zaailing. Die bloeien vaak slecht of helemaal niet.

Wie graag op zeker gaat, kan daarom beter een gestekte of geënte plant kopen. Al kan zelfs een geënte blauweregen het wat de bloei betreft laten afweten. Want gaat die dood, dan neemt de onderstam het over; en dat is dan weer zo'n nare gezaaide plant die pas na jaren bloeit met weinig bloemen. Of helemaal niet.

Voor de geluksvogels onder ons die een volwassen blauweregen hebben die zonnig en beschut in stikstofarme grond staat, is er ten slotte nog maar één reden waarom de plant niet bloeit. En dat is dat hij niet of verkeerd wordt gesnoeid.

Om een rijke bloei te krijgen, moeten wisteria’s twee keer per jaar worden gesnoeid – twee maanden na de bloei (augustus) en aan het eind van de winter (februari). De eenvoudigste aanpak is om een paar lange takken horizontaal vast te binden langs de muur of de pergola waar de plant tegenaan groeit. Alle zijtakken die hier uit komen worden nu zo teruggesnoeid, dat er vier of vijf knoppen aan blijven zitten. In plaats van knoppen kun je ook centimeters tellen, dat zijn er dan ongeveer 30.

In februari knip je diezelfde takken nog een keer terug, tot je twee of drie knoppen (10-15 cm) overhoudt. Hieraan komen straks de bloemen. Trouwens, die knoppen zijn dan al te zien.

Als je gewoon zorgt dat de dikke, bolle bloemknoppen blijven zitten en de lange, spitse bladknoppen die daar uit groeien worden weggeknipt, kan er niets mis gaan. En verschijnt er ieder voorjaar een overvloed van blauweregentrossen. Die uiteraard evengoed wit, roze, lila of paars kunnen zijn.

Nu kan ik me voorstellen dat er mensen zijn die niet anders kunnen dan tandenknarsend vaststellen dat hun blauweregen een zaailing is die waarschijnlijk nooit zal bloeien. Mochten zij een nieuwe willen die wel bloeit, welke kunnen ze dan het beste nemen?

De drie meest gangbare soorten zijn Wisteria sinensis, Wisteria floribunda en een kruising tussen deze twee, Wisteria x formosa. De uit China afkomstige sinensis bloeit in april, nog voordat het blad er is, met bloemen die geuren. De Japanse floribunda heeft bloemen met weinig of geen geur, maar wel de langste trossen. Hij bloeit in mei, tegelijk met het uitlopende blad, en doet dat pas na een jaar of tien. Al zijn er ook kweekvormen die dat veel eerder doen.

Heb je een wisteria in de tuin, maar weet je niet meer welke het is, kijk dan hoe de stengels klimmen. Gaan ze – van onder naar boven bekeken – rechtsom, dan heb je te maken met de floribunda of de formosa. Is de klimrichting linksom, dan is het de sinensis. Het ezelsbruggetje om dit te kunnen onthouden heb je waarschijnlijk zelf al gevonden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden