Niet door maar vóór de Polen bouwen

Brabantse corporatie realiseert woningen voor Oost-Europese werknemers

"Koudwatervrees. En de wil ontbreekt." Onomwonden somt directeur Gerrit van der Weijst van de Brabantse woningstichting De Zaligheden in Eersel de redenen op waarom degelijke huisvesting van Polen en andere arbeidsmigranten slecht van de grond komt.

De Zaligheden is de eerste corporatie in Nederland die specifiek bouwt voor Oost-Europese werknemers. Deze maand zijn de bouwvakkers begonnen met de 'logies' voor tachtig mensen.

"Hoe je er ook over denkt, als je deze mensen hierheen haalt om te werken, moet je ook zorgen voor fatsoenlijk onderdak. Je wilt niet dat ze in kippenhokken wonen", vindt de corporatiedirecteur. Alle convenanten en nationale akkoorden om hun woonsituatie te verbeteren ten spijt, gebeurt er elders nog bitter weinig. Er wordt vooral veel over gepraat in allerlei clubjes. Het gevoel van urgentie lijkt te ontbreken, terwijl het een kwestie van doorpakken is, meent Van der Weijst.

De recente politieke context - met een minder warm welkom voor Oost-Europese werknemers - hielp ook niet mee. Door al het gekrakeel in Den Haag waren volgens Van der Weijst de lokale politici terughoudend. "Ze wilden driemaal garanties hebben. Misschien dat het nu, met een nieuw kabinet gaat veranderen."

De corporatie, actief in zeventien kerkdorpen in de Kempen, heeft er zelf overigens bijna zes jaar over gedaan voordat de bouw deze maand kon beginnen. Dat kwam niet door tegenstand uit het dorp, zoals op andere plaatsen wel het geval is. "Er was geen verzet. De drie bescheiden gebouwen liggen ook niet midden in het dorp maar aan de rand", verklaart de corporatiedirecteur.

Vooral de besluitvorming - de wijziging van het bestemmingsplan en het voldoen aan alle regels - heeft veel tijd gekost. En dan was er nog de zoektocht naar het best passende concept. De huisvesting moest voldoen aan alle eisen, kwaliteit hebben en tegelijk betaalbaar zijn voor de bewoners.

Het eerste plan ging uit van containerwoningen die de corporatie kon overnemen. "Dan hadden we flexibiliteit gehad, ze waren voor de Polen een stuk goedkoper geweest en voldeden aan de kwaliteitseisen. Iedereen gelukkig. Maar helaas, we konden slechts een tijdelijke vergunning voor vijf jaar krijgen. Dat was geen optie."

Uiteindelijk zijn het drie simpele bakstenen gebouwen geworden met een soort studenteneenheden, die beschikken over een gemeenschappelijke woonkamer, keuken en badkamer licht de corporatiedirecteur toe. "Deze mensen willen zo veel mogelijk overhouden van hun verdiensten in Nederland, daarom hebben we het zo sober mogelijk gehouden", vertelt Van der Weijst.

De investering in het logiesgebouw komt voornamelijk van de corporatie zelf. Detacheringsbureau Metaal Flex uit Hapert, dat al jaren Poolse vaklieden en productiepersoneel koppelt aan Nederlandse bedrijven, draagt bij. Het bedrijf, dat de gebouwen huurt van de corporatie, zorgt voor de inrichting en het beheer.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden