Niet boos op de regen

Kent u dat gevoel? Het gevoel dat je op vakantie je identiteit een beetje kwijtraakt. Op de vraag: 'Wie ben je?' antwoorden we gewoonlijk met onze naam en bijvoorbeeld: 'Ik werk op de administratie van Kommer & Sneeuw', of: 'Ik ben alleengaand', of: 'Ik ben student' dan wel: 'Ik ben gepensioneerd'. Op vakantie halfnaakt rondspringend, gooien we al die maatschappelijke rollen en etiketten even van ons af. Je kunt er eens een middagje mee spelen. Neem de volgende oefening, bedacht door de Italiaanse psychiater Assagioli, die je het beste samen met een vriend of vriendin kunt doen (stuur partner en kinderen gezellig naar de filmmiddag).

Neem een vel papier en knip daaruit acht kaartjes. Op elk daarvan schrijf je een rol die je in het leven speelt. Bijvoorbeeld: echtgenoot, vader, glaszetter, vriend, hondenliefhebber; of: moeder, websitebouwer, vriendin, wandelfan, enzovoorts. De ander luistert (geen discussie, please) en schenkt een kop thee. Borrel mag ook. Daarna maak je van de kaartjes een stapel, in volgorde van belangrijkheid. Neem daar de tijd voor. Uiteindelijk ligt de belangrijkste rol onder en de minst beduidende boven. Beginnend met het bovenste kaartje, neem je die van het stapeltje af, leest die hardop voor en legt hem weg. Je denkt je even in hoe het is om zonder die rol te zijn en vertelt daar iets over.

Als alle kaartjes zijn weggelegd, ben je dichter bij de 'grondt van mynen grondt' gekomen, om het met de mystieke dichter Jan Luyken te zeggen. Nu je rollen verdwenen zijn, als druppels water die over het tentzeil wegglijden, kan dat aanvankelijk een verwarrend, uitgekleed gevoel geven. Of juist een besef van vrijheid, of iets daartussenin.

Blijf daar even bij stilstaan. Je bent nabij het mysterie van mens-zijn gekomen, de ziel genaamd. Omdat bij de beschrijving van de ziel zelfs een goedgebekte kerkvader als Augustinus zich achter de oren krabde, is het helemaal niet gek dat u er geen woorden voor hebt. Een definitie van de ziel geven, is als een natte tent droog opvouwen. Je komt nader tot God die, door Mozes naar zijn papieren gevraagd, even eenvoudig als afgrondelijk zegt: 'Ik ben die ik ben'.

Hierna herhaal je in omgekeerde volgorde het proces. Neem de kaartjes een voor een terug. Je eigent je de rollen weer toe, waarbij je verkent welke betekenis ze nu voor je hebben.

Wat is het resultaat van deze oefening? Het kan zijn dat je voortaan aan een bepaalde rol meer of minder prioriteit gaat geven dan je gewend was. Misschien sta je open voor een nieuwe functie. In het algemeen zul je je waarschijnlijk vrijer in je dagelijkse rollen gaan bewegen, omdat je duidelijker beseft dat je altijd meer bent dan bijvoorbeeld vader of moeder, werknemer of directeur.

Voor dat 'meer' zijn, zoals we zagen, geen woorden (voer voor dichters zoals Luyken), maar dat maakt het niet minder reeel. In elk geval is een concreet resultaat dat je op deze wijze toch maar mooi een regenachtige middag op de camping bent doorgekomen. Ja, misschien kun je nu zelfs meer begrip voor de regen opbrengen, die onwetend vastzit in zijn rol van vallend water. Zoals de schrijver Nabokov zei: 'Wees niet boos op de regen; die weet gewoon niet hoe hij omhoog moet vallen'.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden