Niet boos maar moe

Een Turk die kwaad is, loopt meestal naar het Taksimplein en scheldt zijn premier luidkeels uit. Een pisnijdige Spanjaard zet midden in zijn stad een tentenkamp op. Een woedende Fransman gooit tonnen tomaten op de weg en gaat staken. Een razende Griek gooit molotovcocktails naar de politie. Een tierende Brit relt en plundert winkels. Een Italiaan gaat het liefst op straat tekeer waar hij het hoofd van Berlusconi kan eisen.

Maar wat doet een boze Nederlander?

Volgens een onderzoek van de Vrije Universiteit naar de emotionele staat van de Nederlandse kiezer, gisteren in Trouw, is de Nederlander annex kiezer erg boos. Ik zou bijna geneigd zijn te beweren, vrij naar Máxima, dat 'de boze Nederlander' niet bestaat. Althans, ik ben hem nooit echt tegengekomen. Het blijft moeilijk om de Nederlander boos te krijgen omdat hij alles wat los- en vastzit relativeert, consensusgericht is, conflicten mijdt en als iemand op straat wordt afgeranseld loopt hij volgens de voorschriften door. Zijn zelfspot is onmetelijk en dus ook zijn incasseringsvermogen. In het onderzoek had moeten staan: de Nederlander is 'stiekem' boos. Dat is hij in de geborgenheid van zijn zolderkamer waar hij het toetsenbord van zijn computer maltraiteert. Verzekerd van anonimiteit via een meestal rare gebruikersnaam, gaat hij tekeer op alle sites waar hij een reactie kwijt kan. Hij tiert, vloekt, beledigt en bedreigt soms. Wie? Alles en iedereen die de autoriteit of publieke bekendheid heeft die hij zelf niet bezit: de regering, de oppositie, de EU, banken, kerken, moskeeën, de paus, politici, columnisten, Wesley Sneijder en Johan Derksen. Vervolgens gaat hij tevreden zijn hond uitlaten of naar Ikea meubels kijken. Maar echt boos wordt hij nooit.

Een andere misvatting in het onderzoek is dat de Nederlander naar een sterke man hunkert die beslissingen alleen neemt en democratie met voeten treedt. De Nederlander heeft al moeite om beslissingen van zwakke en treuzelende leiders te accepteren, laat staan van een despoot annex dictator die hem binnen 24 uur een bezuinigingspakket van 24 miljard door de strot wil duwen. Hoe kan die hang naar een sterke arm rijmen met de eerste preoccupatie van de Nederlander volgens het onderzoek: dat het land intolerant wordt voor minderheden. Een sterke man heeft juist lak aan minderheden: hij dicteert, raast, hakt knopen door zonder zich een seconde te bekommeren over het lot van degenen die aan de kant staan. Mijn definitieve oordeel: dit onderzoek rammelt aan alle kanten. De Nederlander annex kiezer is niet boos maar moe. Afgemat na een decennium van ruziënde politici zonder oog voor het landsbelang en van kabinetten die nooit het einde van de rit halen. Moe van een laatste formatie tussen aartsvijanden die nu alleen bezig zijn hun dingetjes uit te ruilen. Moe van een kiesstelsel dat geen enkele helderheid verschaft of daadkracht bevordert, partijcombines mogelijk maakt en die door politici en parlementaire journalisten in stand wordt gehouden.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden