Niet blindstaren op straf Van Rey

De kritiek op het vonnis van de rechter in de rechtszaak tegen de Limburgse politicus Jos van Rey concentreert zich te veel op de hoogte van de opgelegde straf. Daarmee blijft het feit dat de rechtbank Van Rey schuldig heeft verklaard aan omkoping en het ongeoorloofd lekken van informatie rond de sollicitatieprocedure voor een burgemeesterschap onderbelicht.

De rechter windt er in de uitspraak geen doekjes om: Van Rey is fout geweest en de argumentatie kan worden gezien als een openbare les voor ambtenaren en politieke ambtsdragers hoe om te gaan met mogelijke opdrachtnemers van de overheid die zij representeren.

Bovendien is 'klankborden' met politiek gelijkgezinden over mogelijke publieke posten gewoon strafbaar, of het nu staande praktijk, zoals Van Rey stelt, is of niet.

Het vonnis bevat voor degenen die het betreft interessante en behartenswaardige redeneringen. Niet alleen in Limburg kan men daar binnen de overheid zijn voordeel mee doen. Natuurlijk kan het bijvoorbeeld zo zijn dat aangeboden reizen in eerste instantie bedoeld zijn om de bestaande vriendschap te bestendigen of te verdiepen, maar uiteindelijk dient de ambtenaar, dan wel de politieke ambtsdrager, zich af te vragen wat het uiteindelijke doel zou kunnen zijn, ook van die vriendschap zelf. Dat de rechter hierbij spreekt van omkoping en de reizen niet wil zien als corruptie, is ongetwijfeld relevant, maar doet aan het principe niets af.

In dit verband vallen ook kritische opmerkingen te plaatsen. Zo is het niet logisch te begrijpen waarom reizen die Van Rey en zijn vriend, projectontwikkelaar Piet van Pol, maakten naar Saint Tropez dan niet vallen onder het begrip omkoping en juist wel vriendschappelijk waren. De rechter lijkt hier een wel erg gekunsteld onderscheid te maken, dat tijdens het al aangekondigde hoger beroep ongetwijfeld nader aan de orde zal komen.

Van Rey droeg met zijn handelen bij aan een sfeer in de gemeentelijke organisatie van Roermond van 'voor wat hoort wat' en een fraudecultuur. Het is nogal wat dat de rechter dit uiteindelijk heeft geconstateerd.

In een dergelijke cultuur valt inderdaad het beeld van machtsbederf en corruptie niet te onderdrukken.

Met dergelijke constateringen is het minder relevant welke straf de hoofdpersoon zelf nu uiteindelijk krijgt of gekregen heeft. Niet Van Rey zelf is degene op wie het vonnis zich primair richt, maar bestuurlijk Nederland.

De grens tussen vriendschap en poging tot omkoping is vaag. Er zijn vele tinten grijs, zoals de rechter in het vonnis terecht opmerkt.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden