Niet beknibbelen op eten

Voedsel was nog nooit zo goedkoop. Is dat een zegen of een vloek? Dat was zaterdag de vraag aan de lezers. Die blijken best bereid om wat meer voor hun eten te betalen.

Willen we de bron van ons voedsel nog wel kennen?
Mijn moeder van negentig at haar hele leven enkel vlees van zelfgekweekte varkens en van gevogelte dat ze eigenhandig van pluimen en ingewanden ontdeed. De aardappelen en boontjes kwamen uit eigen tuin. Korter kon de voedselketen niet zijn. Als mijn moeder de fazanten in mijn tuin ziet rondscharrelen, mijmert ze luidop dat ze zin heeft in gebraden fazant. Dat fascineert mij. Gevogelte en vlees koop ik voorverpakt in de supermarkt omdat ik niets wil te maken hebben met haren of pluimen. Behoorlijk hypocriet, maar niet vreemd voor een mens van deze tijd. Wij zijn totaal vervreemd van de bron van het voedsel - wat vlees betreft, grotendeels omdat we de dieren zo vermenselijken. De voedselketen moet korter, maar willen we de bron van ons voedsel eigenlijk nog wel (her)kennen?

Bea Ryckaert Breskens

Kwaliteit boven kwantiteit
Natuurlijk is voedsel te goedkoop. Dat komt hoofdzakelijk omdat de inkoop en distributie geschiedt door enkele grote bedrijven. Zij hebben bijna een monopolie. Producenten worden uitgeknepen en er wordt op allerlei manieren gezocht naar mogelijkheden om als producent of tussenhandelaar toch wat meer te verdienen dan de grootinkopers je eigenlijk willen geven. Ook is de productkennis van de gemiddelde consument bijna nihil, zodat dit systeem voldoet aan de eis: veel voor weinig. Om dit te doorbreken, zouden de levensmiddelen niet meer op prijs, maar op kwaliteit aangeprezen moeten worden. Dus geen prijsoorlog meer, maar een oorlog om kwaliteit. Dat kan goed met biologisch voedsel, maar ook met andere levensmiddelen. De consument krijgt dan meer inzicht in het product, de producent zal een eerlijker prijs ontvangen en de detaillist drijft op een nettere manier handel.

C. Janson Heusden

Voedsel moet duurder
Twintig jaar in de voedingsmiddelenindustrie hebben me geleerd dat de grote winkelketens in naam van ons, de consumenten, voor goedkoop voedsel én voor een enorme margedruk in de industrie zorgen. Als consumenten eens wisten met welke centenmarge bedrijven letterlijk moeten overleven. Dat moet zo nu en dan tot ongelukken leiden. Er is maar één oplossing: we moeten meer over hebben voor ons voedsel, desnoods ten koste van sommige heilige koeien in ons leven.

Martin Keijbets Wageningen

Allebei te dik
Voedsel heeft waarde zoals een familiefoto waarde heeft, een waarde die los staat van geld. Prettig als we die kunnen betalen. Een verworvenheid van onze welvaart. Het is waar, we consumeren niet altijd zo doordacht en we gooien veel te veel weg. Een prijsverhoging gaat dat niet verbeteren, anders zou je bijvoorbeeld nu al een verschil zien tussen rijke en arme Nederlanders. Maar nee, beide groepen zijn te dik en beide gooien te veel weg. Toch moeten we de waarde van voedsel beter beseffen, de waarde voor je gezondheid en de waarde voor de wereld om je heen. Ik denk dat grote campagnes waarin alle partijen de handen ineen slaan de enige manier is om ons een beter besef van de waarde van voedsel bij te brengen. We gaan toch niet wachten tot rampen het ons leren?

Louis van Nieuwland Rijswijk

Verantwoordelijkheid
Als iedereen in de keten van grondstoffenleverancier tot en met supermarkt zijn verantwoordelijkheid neemt, blijft betaalbaar kwaliteitsvoedsel mogelijk.

Koop Fleddérus Dodewaard

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden