'Nico ter Linden heeft betere kaarten dan Emile Ratelband'

AMSTERDAM - Al gaat het hem te ver te voorspellen dat kardinaal Simonis het helemaal gaat maken, toch schrijft hij de traditionele kerken zeker niet af. Die moeten de komende eeuw bij uitstek in staat worden geacht de nu bestaande kloof tussen individu en collectief te dichten. Dat zegt cultuursocioloog en trendwatcher Carl Rohde, verbonden aan de universiteit van Utrecht, tegen het ANP.

Voorwaarde is wel dat die kerken weten in te spelen op zowel de almaar voortschrijdende individualisering als het daarmee parallel lopend verlangen naar iets dat ons bindt. 'Vrijheid, blijheid is mooi, maar wat hebben we nog samen?' - dat zal aldus Rhode de vraag van de zoekende geest in de nieuwe eeuw zijn. Als de kerken erin slagen de hoogst individuele zoektocht naar het hogere te verzoenen met de hang naar saamhorigheid'' hebben ze volgens hem meer toekomst dan Ronald-Jan Heijns new agecentrum Oibibio, symbool van religieus individualisme.

Probleem is dat de moderne mens van beide wat wil. “We willen allemaal wel een beetje katholiek zijn, want dat voelt zo lekker aan. Maar een beetje katholiek kan niet.” En zoiets als leergezag is helemaal passé: “Of wij nu onze spirituele ervaring uit xtc, een reis naar Tibet of groepsseks halen, niemand kan tegen de ander zeggen dat het niks is.”

Ds. Nico ter Linden, die furore maakt met zijn eigentijdse hervertelling van de Bijbel, past naar de mening van Rhode uitstekend in het levensgevoel van de volgende eeuw. De Amsterdamse preedikant maakt een collectieve tekst toegankelijk voor het individu en smeedt daarmee zijn honderdduizenden lezers, kijkers en luisteraars aaneen tot een soort digitale gemeenschap. Vrijblijvend, maar toch anders individualistisch dan Oibibio “waar iedereen zijn eigen cursusjes doet”. Dit maakt dat Ter Linden betere kaarten heeft dan goeroes als Jomanda of Emile Ratelband.

'Tsjakka' blijkt toch minder interessant dan de Bijbel. Niet voor niets neemt de onvrede in kringen van new age toe. Rhode: “Onze geïndividualiseerde opvatting van religie is mooi en tolerant, maar ook eenzaam”.

Rohde ziet de EO-jongerendagen eveneens de stormen van de nieuwe tijd doorstaan. De deelnemers blijven individuen, maar voelen zich voor even opgenomen in een bezield geheel. Zelfs Rohde's eigen zoon, een heftige punker, vindt de happenings van blijde christenjongeren 'cool'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden