Nicci Gerrard & Sean French 'En dan glipt het weg'

Sean: "Een van onze thema's is dat mensen ontdekken hoe angstaanjagend het alledaagse leven is. In dromen maken mensen zichzelf bang, ze zijn geschokt door hun eigen verbeelding: waar kwam die fantasie vandaan, dat geweld, die angst, betekent het iets of niets?"

Nicci: "Dat is het gekke van in slaap vallen: dat je geen idee hebt wat je zal aanvallen. Daarom lijdt Frieda, de psychotherapeute uit onze nieuwe reeks, aan slapeloosheid. Het heeft alles met loslaten te maken, en dat kan ze niet. Dromen zijn eenzaam: je kunt ze wel vertellen maar niet delen. Vreemd, hè, zoveel echtparen liggen elke nacht in bed, ze kunnen elkaar vasthouden en toch heeft ieder zijn eigen wereld in zijn hoofd. Sean heeft altijd dezelfde droom..."

Sean: "Heel oninteressant: ik moet een vliegtuig of een trein halen en het gaat elke keer net mis. Soms denk ik dat er iets belangwekkends gebeurt, maar ik kan het niet vasthouden, het glipt weg, als water door een afvoerputje."

Nicci: "Ik onthoud alleen de nachtmerries, over mijn kinderen in gevaar. Een zie ik voor me als een film. Molly, mijn jongste, nu 18, is een zwembad in gerend zonder haar bandjes, een bad met duizenden springende en schreeuwende mensen. Ik schreeuw ook, de mensen gaan het water uit en ik zie alleen de vorm van Molly's lichaam op de bodem liggen..."

Sean: "Zeg, heb jij weleens een idee gekregen voor een verhaal door een droom?"

Nicci: "Ik denk... nee, ik hoef niet in detail andermans droom te horen, ze zijn interessant als terrein van de verbeelding. Wakker worden met een gevoel van angst, schuld of schaamte, dat is interessant, maar ik zou niet in een verhaal pagina's lang een droom vertellen."

Sean: "Henry James zei: Tell a dream, lose a reader. Met drie zaken moet je heel voorzichtig zijn in een boek: dromen, seks en eten..."

Nicci: "Seks en dromen, mee eens, muziek hoort daar ook bij. Eten vind ik juist heel goed kunnen in romans."

Sean: "Dromen, muziek, en wat was het ook alweer?... seks zijn...."

Nicci (lacht): "Als dat niet een freudiaanse pauze is!"

Sean: "... zijn alle drie intens en non-verbaal en persoonlijk. Ons boek 'Bezeten van mij' gaat over een gewelddadige seksuele relatie, maar hoe uitgebreid beschrijf je dat? Net zo zijn dromen belangrijk, maar vier pagina's droombeschrijving sla je liever over. Vreemd, toch bestaan veel boeken uit dromen, Dante's 'Divinia commedia', 'Alice in wonderland'."

Nicci: "Maar het is een heel verschil of je in een droom verkeert of er een vertelt."

Sean: "Prins Charles schrijft elke ochtend zijn dromen op. Als ik het saaiste boek in onze cultuurgeschiedenis mag nomineren..."

Het echtpaar Nicci Gerrard (1958) en Sean French (1959) schrijft thrillers onder de naam Nicci French. Zie bespreking op p.36.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden