Nibali beloont het geduld van Italië

Na zestien jaar heeft Marco Pantani eindelijk een opvolger, dankzij oliegeld uit Kazachstan

PÈRIGUEUX - Het geduld van een ooit wielergekke natie werd gisteren na een lange droogte beloond. Zestien jaar wachtte Italië op een opvolger voor de tragische volksheld Marco Pantani. De te vroeg overleden Piraat werd in Parijs opgevolgd door Vincenzo Nibali. Hij, de nieuwe Italiaanse kroonprins, zit met een erfenis opgezadeld waarvoor Italië heel lang de ogen sloot. Een door doping en depressies getinte erfenis die Marco Pantani uiteindelijk het leven kostte.

De vergelijking lag voor de hand, zaterdag op de afsluitende persconferentie in Pèrigueux met de nieuwe winnaar van de Ronde van Frankrijk. Nibali wilde er niets van weten. "Je kunt ons moeilijk vergelijken", zei de Siciliaan. Had hij, Nibali, het geel niet al in de eerste week veroverd terwijl Pantani pas in de laatste week van die zomer in 1998 de basis voor zijn zege legde? Laat Pantani erbuiten, wilde de 29-jarige coureur in Kazachse dienst zeggen.

Nibali's gele trui is een opsteker. Het Italiaanse wielrennen maakt zware tijden door. Zelfs voor een land waar vergeving een halve industrie is, vraten de ontelbare dopinggevallen het geloof aan dat de wielersport nog te redden viel. Italië telt nog maar een professionele topploeg, overeind gehouden door de Amerikaanse fietsenmaker Cannondale. Nibali weet de slechte staat van de sport aan de economische crisis in het land, niet aan andere oorzaken.

Daarom fietst Nibali bij Astana. In Kazachstan vloeit geld net zo snel als de olie opgepompt wordt. Daar koop je succes voor en een positief imago, is het idee. Het geel op de Champs-Élysées voor de Italiaan wordt gevoeld als een Kazachse zege. Goed voor het nationale zelfbewustzijn, bekende ploegbaas Alexandre Vinokoerov.

Goed ook, hoopt Vinokoerov, voor het imago van Astana dat sinds de start in 2006 een bloedspoor trekt langs behulpzame dokterspraktijken en illegale laboratoria. Renners blijken bij herhaling het niet al te nauw te nemen met de regels. In 2007 loopt 'Vino' tegen de lamp: bloeddoping. De Tour sluit Astana het jaar erop zelfs buiten. En ja, ook Armstrong rijdt een seizoen lang (2009) bij Astana.

Begrijpelijk dat Astana deze Tour een charmeoffensief heeft ingezet. Opschonen, noemt Vinokoerov de operatie. Er kwam een nieuwe teamarts. Eentje die zich openlijk uitspreekt tegen dopinggebruik, maar die tegelijkertijd vijftien jaar in dienst is geweest bij Bjarne Riis, een van de meest controversiële figuren in het wielermilieu. Als Tourwinnaar grootgebruiker, als ploegleider een oogje dichtknijpend.

Vergelijk het Astana van nu niet met de ploeg van weleer, zegt de leiding. Nibali is schoon. De Italiaan krijgt dagelijks drie keer bezoek van de controleurs. 's Ochtends vaak voor het kraaien van de haan. Meteen na de etappe. En 's avonds als de gele truiwinnaar op zijn bed ligt, legde de teamarts vrijdag uit.

We kunnen doping dus uitsluiten bij Astana? Zo goed als, meent Joost de Maeseneer, de Vlaming die waakt over de gezondheid van Nibali. "Ik heb het idee dat het er in het wielrennen schoner aan toegaat." Dat hij bij Riis werkte, is geen geheim. Gezien heeft De Maeseneer er niets. Wat niet wil zeggen dat er nooit gerotzooid is, erkent hij. "Ik steek voor niemand mijn handen in het vuur." Dat geldt ook voor de nieuwe winnaar van de Tour.

Journalist en dopingjager David Walsh, die de fraude van Armstrong als eerste openbaarde, meent dat Nibali zich moet uitspreken over Vinokoerov - om te beginnen. De Italiaan voelt daar weinig voor. "Hij heeft betaald, boete gedaan. Er staat nu een nieuwe ploeg. De renners zijn veranderd."

Nibali reed gisteren klinkend met champagne over de Parijse boulevards. Zijn baas dronk een glaasje mee. Het is een beeld dat eigenlijk nooit verandert.

Kittel wint vierde rit

Aan de pechreeks van Giant-Shimano dacht niemand meer, gisteren in Parijs. Vergeten waren de vorige week gestrande pogingen van de Nederlandse equipe om een vierde etappezege in deze Ronde van Frankrijk binnen te slepen. Marcel Kittel haalde in de Franse hoofdstad in de slotmeters van de laatste rit de Noor Alexander Kristoff in.

Voor Kittel was het zijn tweede zege in de straten van Parijs. Hij won ook vorig jaar de begeerde slotetappe. "Deze Tour kan echt niet meer stuk", jubelde hij. "Ongelooflijk." Hij evenaarde zijn vier zeges van vorig jaar in de Ronde van Frankrijk.

Was Kittel al blij, de Fransen buitelden bijna van geluk over elkaar op de Champs-Élysées. Naast Nibali op het podium stonden Jean-Christophe Peraud (tweede) en Thibaut Pinot (derde). De laatste Franse wielrenners die dat kunstje flikten, waren Bernard Hinault en Laurent Fignon in 1984. Fignon verschalkte destijds Hinault in de strijd om het geel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden