Nézet-Séguin bewijst zich als groot Mozartiaan

OPERA

Yannick Nézet-Séguin

Mozart 'Cos¿ fan tutte' (Deutsche Grammophon)

****

Het was in de platenwereld vorig jaar groot nieuws dat Deutsche Grammophon een nieuwe reeks opnamen ging uitbrengen van de zeven grote Mozart-opera's. Een dure aangelegenheid, en dat in een markt die verzadigd lijkt als het om dit repertoire gaat. De reeks zou worden 'opgehangen' aan één dirigent, zoals DG dat eerder deed met de Mozart-cycli van Karl Böhm, Herbert von Karajan, Claudio Abbado en John Eliot Gardiner. Grote verrassing was dat DG voor deze nieuwe reeks de jonge Canadees Yannick Nézet-Séguin had uitgekozen, een dirigent die nog nauwelijks zijn geloofsbrieven op Mozart-gebied had afgegeven.

Een gouden greep zo bleek toen de eerste opera vorig jaar op cd verscheen. Deze 'Don Giovanni' was dankzij Nézet-Séguin en het Chamber Orchestra of Europe een doorslaand succes. De flamboyante chef-dirigent van het Rotterdams Philharmonisch Orkest ontpopte zich als een fantastische Mozart-dirigent, met oor voor goede tempi en de dramatische voortgang van het gebeuren. De opnamen worden steeds live gemaakt tijdens concertante uitvoeringen in Baden-Baden, en dat komt de levendigheid ten goede.

Ook bij de nieuwe aflevering valt die levendigheid, het gevoel als luisteraar erbij te zijn, op. De tweede opera in de reeks betreft 'Cos¿ fan tutte', een opera die als geen enkele andere van Mozart moet 'scoren' in de vele ensembles. Juist daar zijn Nézet-Séguin, zijn orkest en de zangers op hun allerbest. Wervelende terzetten, kwintetten en sextetten zijn het, die de opwinding genereren die Mozart bedoeld moet hebben. De finale van de eerste akte is een schoolvoorbeeld van hoe je een spurt naar het einde opbouwt.

De opnamen werden in de zomer van 2012 in Baden-Baden gemaakt, een jaar na die zo succesvolle 'Don Giovanni'. Dat deze 'Cos¿ fan tutte' het niveau van die eerdere opname niet haalt, ligt aan de casting van Rolando Villazón. Waar hij in 'Don Giovanni' prima op dreef was, klinkt hij hier als Ferrando gespannen en geknepen. Echt prettig is het niet meer om naar hem te luisteren. Mojca Erdmann zong ook al in 'Don Giovanni' en zet hier een heerlijke Despina neer. Heel opvallend is de bijdrage van veteraan Alessandro Corbelli als Don Alfonso.

Twee niet zo bekende zangers maken grote indruk. Ten eerste Angela Brower (Dorabella), die veel op Brigitte Fassbaender lijkt. En dan Adam Plachetka die als Guglielmo een zwierige entree maakt in de wereld van cd-opnamen. Wat hij laat horen is Mozartzang van de hoogste plank. Net als dat van de Zweedse sopraan Miah Persson, die nog eens bewijst waarom zij deze dagen beschouwd wordt als een van de allerbeste Fiordiligi's.

Het succes van deze opname rust op de soepele schouders van Nézet-Séguin, die in detaillering, accenten en climaxwerking het beste uit het Chamber Orchestra of Europe haalt. Dat opera aan hem besteed is, wisten we al - volgende week zondag dirigeert hij Wagners 'Der fliegende Holländer' in de Rotterdamse Doelen - maar dat hij zo'n geweldige Mozartiaan is, da's een grote verrassing.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden