Nergens zijn emoties zo oprecht als tijdens Spelen

Inderdaad, de landerigheid werd gisteren eindelijk verdreven uit de schaatshal. Wat een passie sprak uit de ontlading bij de Italianen op het ijs en op de tribune, nadat ze dankzij de onfortuinlijke Sven Kramer naar het goud waren gereden op de achtervolging. Emoties maken sport mooi en nergens zijn de emoties zo oprecht als tijdens de Spelen. Vandaar dat ik al vele jaren gek ben op dit evenement.

Leo van Essen

Behalve het ongeloof en de blijdschap van Ireen Wüst waren er vooral veel teleurstellingen en een overvloed aan tranen. Moniek Kleinsman kon ze niet bedwingen na haar dramatische optreden op de 3000 meter. Gretha Smit moest huilen omdat ze daardoor niet mag starten op de vijf kilometer. Marianne Timmer brak al op het ijs, na haar valse start. Donderdagavond was zelfs topsportcoördinator Ab Krook zijn emoties even niet de baas. Hij had net een smsje van zijn vrouw Ineke gekregen met opbeurende woorden. Dat raakte de immer evenwichtige Krook, enkele weken voor zijn afscheid. En nog later op de avond barstte Sven Kramer, kort voor de huldiging in het Holland House, ineens in snikken uit. Pas toen drong tot hem door wat zijn val had veroorzaakt. Van dit laatste ben ik geen getuige geweest. Vandaag werd het hier rondverteld. Weinig blijft geheim in de Nederlandse familie in Turijn –vooral niet onder journalisten.

Persoonlijk heb ik hier nog geen traan gelaten, maar ik heb me dan ook niet vier jaar lang de blubber getraind om hier het hoogtepunt van mijn carrière te beleven. Wij zijn hier voor ons werk en doen dat graag. We zijn er om te registreren, te verduidelijken en op zoek te gaan naar het waarom. Nergens is het werk van een sportjournalist –ondanks de verschrikkelijke mixed-zone – dankbaarder dan tijdens de Olympische Spelen. Hier tellen geen excuses, hier spreken wedstrijden voor zich, hier moet iedereen op de toppen van zijn kunnen presteren en balanceert elke sporter op een heel smal randje. Op de weg naar geluk en roem gaapt altijd een diep ravijn. Eigenlijk is er geen tussenweg. Zilver en brons is mooi voor sommigen, maar het kan ook aanvoelen als een belediging.

Mooi om dat van dichtbij te mogen meemaken. Omdat er een kaart om mijn nek hangt.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden