Negen keer kussen in een half uur - moet dat echt?

Beste Beatrijs,

Net als veel heterostellen lopen mijn vriend en ik vaak hand in hand op straat. Wij vinden het belangrijk om in het openbaar voor onze liefde te kunnen uitkomen. Niemand die ons daar verder op afrekent. We hebben geen last van anti-homo-uitingen. Toch is er een onvermijdelijke, maar daardoor niet minder irritante, bijkomstigheid: gestaar. Véél gestaar.

We begrijpen wel dat mensen het feit dat twee jonge jongens hand in hand op straat lopen even in zich opnemen en het misschien 'schattig' of 'bijzonder' vinden. Maar soms gaat het ons te ver. Neem het volgende tafereel:

- Twee jongens in semi-intieme positie (handen verstrengeld, tegen elkaar aan leunen) op een zitplaats (trein/bankje in het park/restaurant)

- Persoon op een nabijgelegen zitplaats, die vertederd/ gebiologeerd/ verbaasd (en vaak eindeloos lang) naar de twee jongens kijkt.

- De jongens hebben door dat de persoon hen bestudeert, maar telkens als één van hen zijn hoofd in zijn/haar richting draait, wendt diegene de blik af, om na verloop van tijd eerst voorzichtig, dan weer pontificaal, de staarsessie te hervatten.

Op straat kunnen we gewoon doorlopen. Maar als we ergens zitten, is het bijzonder ergerlijk als je zorgvuldig gescreend wordt door iemand die kijkt alsof hij Mick Jagger de salsa ziet dansen met een golden retriever. Negeren helpt niet. We hebben een standaard strenge/semi-originele slagzin nodig om zulke types erop te wijzen dat we geen toeristische attractie zijn. Heeft u suggesties?

Kijk voor je!

Beste Kijk voor je,

Staren is een etiquettaire overtreding van de bovenste plank. Hoe vervelend het ook is om hier het slachtoffer van te zijn, u kunt het maar beter negeren. Onbekenden op hun nummer zetten door hen verbaal tot de orde te roepen leidt ofwel tot glasharde ontkenning of alsnog tot agressie. In ieder geval niet tot schuldbewuste excuses. Bovendien helpt een vermaning niet, want een dag later komt u weer nieuwe onbekenden tegen die hetzelfde gedrag vertonen en kunt u weer opnieuw beginnen.

Gehandicapten, mensen met gehandicapte kinderen of extreem dikke personen hebben evenveel last van ongegeneerd staren als u. Allemaal heel spijtig hoe de ouders van de starende medemens hebben gefaald in de opvoeding, maar het is onbegonnen werk om de rest van de wereld elementaire beleefdheid bij te brengen. Hoe minder aandacht u eraan besteedt, hoe minder last u ervan hebt. Concentreer u op elkaar in plaats van op de blikken van de buitenwereld.

U vraagt om een semi-originele verbale reactie om dit gedrag af te straffen. Uw eigen vondst 'Zijn wij een toeristische attractie?' lijkt me adequaat genoeg, maar houd in gedachten dat elke 'Heb ik wat van je aan?'-interventie, ook de zogenaamd goedmoedig humoristische ('Vindt u het interessant?', 'Nog nooit homo's gezien?', 'Kunt u het goed zien of moeten we dichterbij komen zitten?') alleen maar onprettige escalatie geeft en bovendien boter aan de galg is. Leren leven met hinderlijke blikken kost minder inspanning dan een aanhoudende stormloop ertegen.

Beste Beatrijs,

Mijn broer stuurde een aantal dagen voor zijn verjaardag aan zijn broers en zussen de volgende

e-mail: 'In navolging van vorige jaren zal ik mijn verjaardag samen met mijn vrouw en kinderen vieren.' Oftewel, gaarne geen bezoek! Dit gaat al jaren zo. Ook als zijn vrouw jarig is, krijgen we zo'n

e-mail. Ik zit er verder niet mee, maar ik ben wel nieuwsgierig naar de etiquette. Is het correct om familie uitdrukkelijk níet uit te nodigen voor een verjaardag?

Wegblijven alsjeblieft!

undefined

Beste Wegblijven alsjeblieft,

Uw broer is wel heel erg bang voor een onverhoedse familie-invasie met verjaardagen. Jaar in jaar uit afhoudende e-mails rondsturen lijkt enigszins overdreven. Voor verjaardagen hanteren de meeste mensen de stelregel: 'Komt er geen uitnodiging, is er ook geen feestje'. De traditionele zoete inval op de exacte datum van een verjaardag, waarvoor geen uitnodigingen worden verstrekt maar waar wel de hele familie vanzelfsprekend geacht wordt acte de présence te geven, is een uitstervende gewoonte, omdat steeds minder familieleden allemaal op een steenworp afstand van elkaar wonen. U zou eens terloops tegen uw broer kunnen opmerken dat hij overbodige e-mails rondstuurt, omdat al heel lang niemand van de familie nog rekent op een verjaardagsfeestje bij hem thuis.

Beste Beatrijs,

Laatst was ik op de trouwerij van een nicht. Bij aankomst op het stadhuis begroette ik mijn oom en tante met drie kussen. Na de plechtigheid feliciteerde ik hen weer met drie kussen op de wang. Vlak daarna moest ik weg - weer drie kussen. Een soortgelijke situatie vindt binnenkort plaats. Ik ben uitgenodigd voor de verdediging van een proefschrift. Mocht ik de promovendus voor de verdediging tegenkomen, zal ik hem begroeten. Na de verdediging is het gebruikelijk om hem te feliciteren. Maar vlak daarna ga ik alweer weg. Is het van belang om in kort tijdbestek bij begroeten, feliciteren en afscheid nemen steeds drie kussen te geven of kan het ook anders?

Negen keer kussen

undefined

Beste Negen keer kussen,

Dit is nu precies het nadeel van het drie-keer-kussen ritueel. Het neemt veel tijd in beslag, vooral als er een heel gezelschap moet worden afgewerkt, en daarom houdt een groeiend aantal mensen er ook mee op. Zij geven een of twee kussen in plaats van drie, dat scheelt alweer. Het staat u vrij om hun voorbeeld te volgen en het aantal kussen dat u uitdeelt te beperken.

Bij de promotie zal het trouwens meevallen. U zult de promovendus niet van tevoren tegenkomen, want hij bevindt zich in een andere ruimte. U feliciteert hem bij de receptie (met een, twee of drie kussen, wat u maar wil), maar afscheid nemen kunt u best laten zitten. Op zo'n receptie is het druk en duurt het lang, voordat de hele rij is gepasseerd. U hoeft geen afscheid meer te nemen, want de jonge doctor is dan nog volop bezig felicitaties in ontvangst te nemen. Bij massale semi-formele recepties is het belangrijk dat er even persoonlijk contact (begroeten, feliciteren) plaatsvindt, zodat iemands aanwezigheid wordt geregistreerd. Zolang de receptie nog in volle gang is, kan het afscheidsritueel achterwege blijven, omdat het alleen maar een zwaardere belasting vormt voor het feestvarken dat toch al z'n handen vol heeft om elke gast heel even te spreken. Het is voor een vroeg-vertrekker heel gebruikelijk, zelfs gepast om niet nogmaals aandacht te vragen, maar er stilletjes tussenuit te knijpen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden