Negativiteit doet Bertens weer de das om

null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Het is al lang geen breaking news meer als Kiki Bertens vroegtijdig wordt uitgeschakeld in een grandslamtoernooi. Na de verrassende halve finale van vorig jaar op Roland Garros won de 25-jarige tennisster in de daaropvolgende vijf grandslams slechts drie partijen.

Ruim twaalf maanden na de sensationele opmars in Parijs is de conclusie gerechtvaardigd dat die prestatie een incident was.

Er zit ook een patroon in de snelle nederlagen van Bertens in de vier Majors. Met uitzondering van Wimbledon 2016, toen ze in de derde ronde werd gestuit door Simona Halep, moest ze steeds buigen voor lager geklasseerde speelsters. En ze verloor de wedstrijden niet omdat ze een mindere tennisster was, maar omdat ze het op mentaal gebied liet afweten. Een combinatie van faalangst, negativiteit, paniekaanvallen en een gebrek aan geloof in eigen kunnen.

Ook in de openingsronde van Wimbledon, hing er een aura van negativiteit en moedeloosheid om Bertens heen. Zelfs nadat ze tegen de Roemeense Sorana Cirstea op een 5-2 voorsprong was gekomen, straalde ze niet uit dat ze vertrouwen had in een goede afloop. Die kwam er ook niet. Na bijna twee uur trok Bertens aan het kortste eind: 7-6 (4) en 7-5.

“Het is een continue strijd”, vertelde coach Raemon Sluiter over de mentale tekortkomingen van zijn pupil. Op Roland Garros kwamen hij en Bertens tot de conclusie dat hulp van buitenaf gezocht moest worden. Inmiddels hebben zij allebei gesprekken gevoerd met een sportpsycholoog. “Er is iets bij Kiki wat haar tegenhoudt om volledig los te komen”, zei Sluiter. “Daar werken we hard aan en hopelijk werpt dat zijn vruchten af.”

Het is niet goed of het deugt niet. Dat is kort door de bocht gezegd de instelling waarmee Bertens op de baan staat. “Het accepteren van mijn fouten zit niet in mij”, zei de in Breda woonachtige tennisster, die tijdens het wisselen van baanhelft in een boekje met gestelde doelen, tactische notities en aandachtspunten bladerde. “Bij mij is een fout een fout, en dat is niet altijd zo. Dat is mentaal voor mij erg lastig.”

Het wordt een lang traject waar Bertens en Sluiter zijn ingestapt. Daar zijn ze zich allebei bewust van. “Ik kan honderd keer zeggen dat ik meer in mijzelf moet geloven, maar dan moet ik het zelf wel geloven”, zei Bertens. “Zo ben ik niet als persoon. Hopelijk komt het ooit, wie weet.” Sluiter: “Bij Kiki telt elk punt wat ze zelf maakt voor een en elk punt wat de tegenstander maakt voor drie. Dan wordt het in je hoofd een moeilijk verhaal.”

Het valt Sluiter soms zwaar zijn pupil de juiste weg te wijzen. “Het is allemaal veel te negatief”, zei de Rotterdammer op het terras van de persruimte op Wimbledon. “Dit zou in het licht van ons mentale traject een schoolonderzoek moeten zijn, maar voor Kiek voelt het als een zwaar examen. Dan wordt het te veel en vervalt ze in negatief denken.”

Onzekerheid

Tegen Cirstea deed Bertens zich te kort. Na de snel verkregen voorsprong van 5-2 in de eerste set sloop die eeuwig terugkerende twijfel in haar spel. De Roemeense maakte gebruik van de fouten van haar opponent, die de tiebreak afsloot met een dubbele fout. In de tweede set ging het niveau iets omhoog maar leverde Bertens onnodig de elfde game in. Een game later sloeg ze op het eerste matchpoint van Cirstea een volley in het net.

“Kiek tennist niet om zich los te spelen”, zei Sluiter na de derde nederlaag op rij van Bertens in de eerste ronde van een grastoernooi dit jaar. “Ze komt niet in een ritme waarin ze zich lekker gaat voelen. En altijd die onzekerheid. Ze heeft een van de beste backhand dropshots in het vrouwentennis. Ze slaat er in het begin twee uit en dat weet ik het al: dan slaat ze er niet een meer.”

Als coach zat Sluiter er op baan 8 gelaten bij. Hij is geen type Simeone, de coach van Atletico Madrid die negentig minuten lang druk gebarend langs de lijn rent. “Als Kiek in een bepaalde staat is, dan is niks goed. Als ik agressief coach is het niet goed en als ik rustig coach is het niet goed. Natuurlijk neem ik mezelf ook kritisch onder de loep. Als ik over vier maanden tot de conclusie kom dat we niet verder komen, help ik haar zoeken naar iemand die beter op mijn stoel kan gaan zitten.”

Ook Sluiter hoopt iets op te steken van de gesprekken met de ingehuurde sportpsycholoog. Lachend: “Ze vindt dat ik te veel lul.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden