Neeltje Jans is nog ver

Niels ligt voorop, Joris moet afzien. Beeld Patrick Post
Niels ligt voorop, Joris moet afzien.Beeld Patrick Post

Als de tweede etappe van de Tour de France dwars door Nederland loopt, dan moet je als fietsfanaat dat parcours ook proeven. Trouw-redacteuren Joris Belgers en Niels Markus pakten twee weken geleden alvast hun racefiets.

Kilometers 1 - 30: Grand départ: reclame voor Utrecht
Het is 9:30 uur als Joris en Niels met hun racefietsen op de schouder over de roltrappen van Utrecht Centraal afdalen naar het Jaarbeursplein. Dat Jaarbeursplein verandert dit weekend in ville du tour. Hier is de start, hier verzamelen zich de ploegbussen, hier checken de mechaniekers nog een laatste keer de bandenspanning. Hier zijn de vers gemasseerde wielrenners te bewonderen, vlak voor hun tocht naar Parijs. Geen sport ter wereld is zo benaderbaar als wielrennen: de arena waarin straks Alberto Contador, Chris Froome en titelverdediger Vincenzo Nibali hun matadorenstrijd zullen uitvechten is tot vlak voor de start gewoon te befietsen.

Het échte tourparcours. Weet: Parijs is nog ver. Maar om te beginnen is Neeltje Jans toch ook een behoorlijk eind. Zeker als je eerst drie lussen door het stadscentrum van Utrecht moet.

Zo'n touretappe is naast een fietswedstrijd toch ook een flink stuk citymarketing. Dat weten de parcoursbouwers, dat weet de stad Utrecht. De gemeente steekt zes miljoen in het openingsweekend, en daar wil het wat voor terug. Niet alleen is Utrecht tijdens die eerste tijdrit een hele dag in beeld, bij de eerste, echte etappe voert het parcours langs zowat alle Utrechtse landmarks. Allemaal leuk en aardig, maar dat dat niet echt lekker doorfietst, ondervinden Niels en Joris al snel.

Vanaf het Jaarbeursplein is het warmdraaien over de Croeselaan en de Catharijnesingel, om vervolgens via de Mariaplaats langs het conservatorium het stadscentrum in te duiken. Draaien, remmen, keren, daar istie: de Dom! Niels en Joris fietsen er onderdoor en laveren langs de betonpaaltjes. Die moeten nog even worden weggehaald, net als een hoop drempels, vluchtheuvels en andere obstakels. De gemeente heeft er een miljoen voor begroot. Gelukkig is de koers in deze fase nog geneutraliseerd. Je moet er niet aan denken dat tweehonderd renners volle bak onder die krappe Dom door razen. Als de twee onder die beroemde kerktoren vandaan komen, kijken ze twee reusachtige Nijntjes in de snuit. Twee, maar ongetwijfeld duiken er tijdens de Tour veel meer guitige stadsmascottes op.

Na de Dom volgt Utrechts trots elkaar snel op. Ze toucheren de Oudegracht, schieten langs het stadhuis over het Neude, voorbij het Janskerkhof en de Stadsschouwburg. Dan langs het Spoorwegmuseum richting ring, waar die andere herkenningspunten worden gepasseerd: de Uithof, het Rietveld-Schröderhuis, stadion Galgenwaard.

Even voorbij dat voetbalstadion wordt de koers opengegooid. Die brede ringweg is niet overal even mooi, datzelfde geldt voor de busbanen die door Leidsche Rijn voeren. Maar ja, als je een dwarsdoorsnede van Nederland wilt laten zien, ontkom je niet aan 's lands grootste vinexwijk.

En tot hun stomme verbazing vinden Joris en Niels het daar niet overál lelijk. De uitlopers ervan lijken op een soort pittoresk nieuwbouw-Zuid-Limburg, wat wielerfans toch moet bekoren. Vlak erna schieten ze onder de A12, over de N228, richting Gouda.

null Beeld Sander Soewargana
Beeld Sander Soewargana

Kilometers 30 - 55: Door het groene hart naar Gouda
Eindelijk het echte Hollandse landschap. Eindelijk kan er tempo worden gemaakt. De zon wint aan kracht, de beenstukken gaan af. De Trouw-coureurs krijgen windkracht vier schuin op de kop, maar het koppel werkt goed samen. Met 35 aan het uur gieren Joris en Niels door Montfoort, langs de eerste windmolen van de dag. Italiaanse tourpretendenten slaan tussen Oudewater en Haastrecht een kruisje, als het peloton het Sint Gabriël-klooster passeert, in de jaren twintig neergezet door de congregatie der Passionisten. Voor zondagsrenners is het trouwens aan te raden hier van de N228 af te wijken en de dijken langs de Hollandsche IJssel te volgen. Veel mooiere wegen zult u op deze route niet tegenkomen.

Kilometers 55 - 85: Van Gouda tot grauwland, via Waddinxveen naar Capelle
Joris en Niels ruiken Gouda al voordat ze over de Haastrechtsebrug de stad inrijden. Nee, geen kaas, het is vooral een stroopwafellucht die de wielrenners hier zullen meekrijgen. Gouda heeft best een leuk middeleeuws centrum. Schijnt. Want het tourparcours draait met een boog om het centrum heen.

Ook tussen Waddinxveen en Moordrecht schijnen best mooie stukjes Nederland te liggen, vertelt Niels even later. Joris gelooft er geen barst van, hij begint de kilometers te voelen en wordt weinig vrolijk van alle meubelboulevards. De weilanden rond de N219 bieden groen soelaas, voordat de renners beginnen aan 75 grauwe stadse kilometers.

Het is te hopen dat er hier straks een groepje wat voorsprong heeft gepakt en de sprintersploegen gedecideerd controleren, zodat u als tv-kijker alle tijd heeft om de hond uit te laten. Aan de randgemeenten van Rotterdam mist u namelijk niks. Het zijn non-descripte woonwijken, industrieterreinen en stoplichten. Heel veel stoplichten. Die staan straks natuurlijk allemaal op groen, maar de Trouw-ploeg knijpt overal netjes in de remmen. Als de eerste Rotterdamse torens gloren, voelt Joris dat het tijd wordt voor lunch. Bij Niels groeit de moraal, met zijn thuisstad in zicht. Hij zet nog eens aan. Joris vloekt, de import-Amsterdammer vindt het nooit écht leuk om in Rotterdam te zijn.

Kilometers 85 - 100: Rotterdam
Via de Kralingse Zoom raast het Trouw-duo langs de Erasmusuniversiteit en stadion Woudestein over brede wegen Rotterdam in. Na een flauwe bocht doemt de enige echte skyline van Nederland op. De zon sprankelt op het glas en staal en de weidse Nieuwe Maas. Zelfs Joris verzucht: "Wauw. Best mooi."

En bloc koerst het Trouw-treintje naar de Boompjes, waar tijdens de etappe straks de tussensprint ligt. Joris duikt vanachter de rug van Niels naar de overkant van de weg en dendert met vijftig per uur richting imaginaire tussenfinish. Er valt een gat. Maar, parcourskennis is onontbeerlijk. Niels panikeert niet, rijdt terug richting slipstream van zijn Amsterdamse tegenstrever en pakt de volle twintig punten voor het sprintklassement.

null Beeld Patrick Post
Beeld Patrick Post
null Beeld Sander Soewargana
Beeld Sander Soewargana

De Erasmusbrug moet nog even wachten, de route gaat eerst rechtsaf voor een ereronde over de Coolsingel, langs Bijenkorf en Stadhuis. Rotterdam dankt die passage aan de Tourstart van 2010, waaraan de stad en de Tourorganisatie warme herinneringen bewaren. Het peloton keert over het Hofplein, Joris foetert over acht (!) stoplichten op één rotonde, 'dat zou GroenLinks in Amsterdam nooit toestaan', waarna ze terugracen richting Erasmusbrug.

Waarom is die tussensprint niet op de brug gelegd? Dat had spectaculaire beelden opgeleverd, en machtssprinters als Kristoff of Gilbert een kans gegeven op de eerste groene trui van de wedstrijd. Hoewel het tourpeloton dat stadscolletje vermoedelijk niet eens zal voelen, kraakt het na 100 kilometer toch wel bij Niels en Joris. Eindelijk, lunch: een dubbele uitsmijter met spek.

Kilometers 100 - 130: Van de banlieues van Rotterdam tot Hellevoetsluis
Langs silo's en fabrieken aan oude Rotterdamse stadshavens zetten de renners vervolgens hun tocht voort, over de ellenlange Groene Kruisweg naar Rhoon en Poortugaal. De omgeving is echt mooi, bezweert Niels wederom, maar de Tourkaravaan kiest voor de lange rechte N-weg die de metrolijn volgt. Via Hoogvliet rijden de renners over de Spijkenisserbrug. Rechts de bijna voltooide Botlekbrug en de schoorstenen en raffinaderijen van de haven, links de macho-skyline van Spijkenisse. De Trouw-tandem krijgt de wind vol op de kop en ook de wegen richting Brielle zijn vergeven van de stoplichten. Niels rijdt door rood, Joris vloekt, het gelinkebal neemt toe.

Kilometers 130 - 170: Goeree-Overflakkee en Zeeland
Dan draait het parcours negentig graden zuidwaarts. De wind komt weer in de rug, Joris en Niels schroeven het tempo op. Via Hellevoetsluis gaat het over de Haringvlietsluizen naar Goeree-Overflakkee. Joris is verbaasd: "Goeree geen Zeeland? Ach, boeiend, het lijkt er toch op." Het groen van Goeree en de rugwind schenkt de Trouw-renners hun moraal terug. Het is nu doorknallen richting finish: als de wind op 5 julli ook zo staat, komt niemand weg uit het pak, en wordt het vanaf hier dringen tussen de sprinterstreintjes. Komt de wind van opzij, kan een klassementsrenner de tour verliezen als hij hier de verkeerde waaier kiest.

Over de Brouwersdam rijden de jongens écht Zeeland binnen. De kilometers in hun verzuurde benen en het uitgestrekte landschap zetten aan tot gemijmer. Waarom wonen hier zo weinig mensen? Waarom is hier zoveel ruimte? Zou Zeeland de enige provincie zonder stoplichten zijn? Zal Renesse de rondemiss leveren? Zeeland is Nederland op zijn groenst. En blauwst, want wat is die zee machtig, denken ze, terwijl ze over de waterwerken knallen.

null Beeld Sander Soewargana
Beeld Sander Soewargana

Kilometers 170 - 175: De Pijlerdam en Neeltje Jans - Finish
Met Neeltje Jans in zicht komt het spel op de wagen. Joris op kop, Niels erachter. Bij eerdere speldenprikjes bleek Joris een venijnig eindschot te hebben. Niels wil het daarom niet op een spurt laten aankomen. Joris voelt zich de sterkere. Zeker nu zijn hongerklop vakkundig aan de kant is geschoven door alle resterende ontbijtkoek naar binnen te werken.

Naar de laatste Pijlerdam loopt de weg licht omhoog, Joris komt uit het zadel, kijkt achterom, schakelt naar het binnenblad. Niels ruikt zijn kans en spuit er vandoor. Joris verkrampt. Het is gedaan. Wanneer hij zijn carbon boven de 40 per uur krijgt is het gat al onoverbrugbaar. De Rotterdammer is vertrokken voor een tijdrit van drie kilometer. Handen in de beugels, druk op de pedalen, zeelucht in de longen. Tegen een decor van metershoge sluizen ziet Joris Niels meter per meter van zich vandaan kruipen.

Bij het oprijden van de leegte bij Neeltje Jans weet Niels het. Joris komt een halve minuut later aan. Ze zuchten, steunen, puffen, trots op de cartouche die ze na 175 kilometer toch nog in de benen hadden. Maar ze koesteren geen illusies. De Tourrenners halen straks in volle sprint bijna de dubbele snelheid.

De tourrit die begon in de krappe Utrechtse binnenstad eindigt op het weidse Neeltje Jans. Wind, water, leegte, beton. Een mooi einde van Nederland.

NB: de officiële tweede touretappe meet 166 kilometer, wegwerkzaamheden, snelwegen of het ontbreken van fietspaden dwongen Joris en Niels soms licht af te wijken van de route. Ze deden 6:45 over een afstand van 175 kilometer - een gemiddelde van 25,7 kmh. "Niet om over naar huis te schrijven". Hun tocht is op Strava te zien. Het parcours voor toerfietsers is uitgestippeld op Touretappe.

Ravitaillering

Café de Voortuin - Meteen na de start, tegenover het Neude, ligt één van de vele gezellige kroegen aan de route door Utrecht. Voor toeschouwers heeft De Voortuin een goede bierkaart en een klein terras, fietsers die net opstappen kunnen zich laven aan eenvoudige tosti. Voorstraat 4, Utrecht.

Eetcafé Over de Brug - Een van de meest pittoreske dorpjes langs de route is Haastrecht, even voor Gouda. Voor lunch is het natuurlijk nog wat vroeg - maar op het terras aan de andere kant van het dorpsplein, over de brug, is het goed uitpuffen. Veerlaan 1, Haastrecht.

Aloha Bar - Direct langs de route kunt u in het voormalige subtropisch zwembad Tropicana zelfgebrande koffie drinken en een kleine lunch eten. Het grote terras biedt één van de mooiste uitzichten op Rotterdam. Maasboulevard 100, Rotterdam.

Proef Zeeland - Op werkeiland Neeltje Jans is maar weinig te doen, maar er zwemt flink wat vis omheen. Die kunt u eten, bijvoorbeeld bij Proef Zeeland, met uitzicht over het strand en de Oosterschelde. Faelweg 1, Vrouwenpolder (Neeltje Jans).

Niels Markus
•Rotterdam, 1988
•Fietst sinds: 2002, met tussenpozen.
•Fietskilometers in 2015 volgens Strava: 3395
•Belangrijkste wapenfeit: op de fiets van Rotterdam naar Rome

Joris Belgers
•Hilversum, 1985
•Fietst sinds: 1993, met een hele lange tussenpoos
•Fietskilometers in 2015 volgens Strava: 2182
•Belangrijkste wapenfeit: Beklimming dolomietenkolos Passo di Giau, zonder af te stappen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden