Nederlandse vissers bieden Afrika ook banen

Vijftien schepen van vier Nederlandse reders krijgen voor zes jaar werk. Dat gebeurt dankzij het visserij-akkoord dat de Europese Unie en het West-Afrikaanse Mauretanië dit weekeinde sloten.

Diederik Parlevliet van rederij Parlevliet & Van der Plas uit Katwijk is zeer tevreden over de overeenkomst. Samen met de drie andere Nederlandse bedrijven – W. van der Zwan & Zonen (Scheveningen), Vrolijk (IJmuiden) en Jacson (Scheveningen) – heeft Parlevliet 15 licenties van de 23 weten te bemachtigen voor het zogeheten pelagisch vissen voor de kust van Mauretanië. Het gaat daarbij om vis die niet op of bij de zeebodem leeft, maar ruim daarboven, zoals horsmakreel, makreel, sardinella en sardien. De laatste twee vormen de hoofdmoot voor de vier Nederlandse reders.

De vier rederijen vissen 250.000 ton per jaar op en waren met vijf tot tien schepen de afgelopen elf jaar al in de regio actief. De vis is vooral bestemd voor landen in de Derde Wereld die grote moeite hebben om in de eiwitbehoefte van hun bevolking te voorzien, zoals Ivoorkust, Nigeria, Cuba, de Filippijnen en China. Wegens het ontbreken van een goede haven in Mauretanië werd de vis elders aan land gebracht.

Volgens Diederik Parlevliet is het altijd de bedoeling van de Nederlandse reders geweest om de Mauretaanse bevolking niet alleen via de verkoop van de visrechten te laten profiteren van hun visstand, maar in dat land ook te zorgen voor werkgelegenheid. Zo zouden de Nederlandse bedrijven in de haven van Nouadhibou koelhuizen willen bouwen. Dat is echter onmogelijk omdat de haven niet geschikt is voor de hektrawlers van de reders. De huidige regering, een overgangsregering na een coup, is volgens Parlevliet niet bij machte aan de wensen van de visserijbedrijven te voldoen. Het wachten is op een nieuwe regering, en dan zijn, zo stelt Parlevliet, de Nederlanders nog altijd bereid om te investeren in het havengebied.

Onder de huidige regels verplichten de vissers zich 20 procent van het personeel in Mauretanië te rekruteren. Dat gaat omhoog naar 36 procent, zo stelt Parlevliet, en daaronder zijn twee officieren van Maure-taanse afkomst. Nu werken ongeveer 250 vissers uit Mauretanië voor de Nederlandse bedrijven.

In het verleden was het nogal eens wildwest voor de Mauretaanse kust. Met name schepen uit het voormalige Oostblok hielden zich niet aan de regels, en dat leidde tot overbevissing. Volgens Parlevliet, die overigens betrokken was bij de onderhandelingen tussen de EU en de Mauretaanse overheid, is die tijd voorbij. Met steun van Nederlandse visserijbiologen en Duitse controleurs is sprake van een aanzienlijk betere situatie.

In totaal zullen 200 Europese schepen profiteren van het visserijakkoord. De Mauretaanse overheid vangt de komende zes jaar 86 miljoen euro per jaar voor de verkoop van de visrechten. Het arme Afrikaanse land heeft er recent olie als middel van bestaan bij gekregen, maar tot voor kort waren de verkopen van de visrechten goed voor een derde van het nationale inkomen. Zwak punt in de Mauretaanse economie blijft de gebrekkige haven van Nouadhibou.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden