Opinie

Nederlandse versie ’Grease’ legt nadruk weer op parodie

’Grease’, V & V Entertainment, tournee tot en met 15 juli 2007. Info: www.theaterhits.nl of 0900 – 4000 3000.

Ingedut? Najaarsmoe? Ga dan naar Grease, de musical, toe. Dit zou zomaar de slogan van de nieuwe Nederlandse musicalversie van Grease kunnen zijn. Twintig super enthousiaste jonge musicalspelers stuiteren ruim twee uur lang energiek en in hoog tempo over het felgekleurde podium. Het orkest van Ad van Dijk maakt zoals beloofd ’vette’ muziek, met schetterende blazers, knetterend slagwerk en vrolijk geroetsj over pianotoetsen. En de speelstijl is komisch tot hilarisch. Als je dáár niet opgepept, wakker geschud of minstens vrolijk van wordt, dan word je het nooit.

De oorspronkelijke musical stamt uit 1971. Die was er dus veel eerder dan de wereldberoemde filmversie met John Travolta als Danny en Olivia Newton-John als Sandy (1978). Bedenkers Warren Casey en Jim Jacobs waren in een melige bui toen ze het verhaal schreven. Het moest een anders-dan-anders-musical worden. Een verhaal met een knipoog naar de tradities.

Het concept sloeg in als een bom. De film was iets serieuzer van toon. Maar de nieuwe musicalversie in de regie van Martin Michel legt de nadruk nu weer sterk op de parodie. Waarschijnlijk niet in de laatste plaats door toedoen van spelcoach Joep Onderdelinden, neigt de voorstelling zelfs regelmatig naar slapstick – zonder overdreven banaal te worden.

Voor het eerst zijn in een Nederlandstalige Grease ook de liedjes vertaald. Allard Blom heeft dat mooi gedaan. De oude hits blijven overeind – al kunnen ze niet zo eenvoudig worden meegezongen. ’Tell me more’ wordt: ’Ga nou door’ en ’Hopelessly devoted to you’ is nu: ’Hopeloos verlang ik naar jou’.

Bloms vertaling is er duidelijk op gericht jongeren te bereiken. ’Krijg nou tieten!’ roept Marty, als Sandy vertelt dat Danny haar vriendje is. En wanneer Danny leert dat hij bij basketball moet dribbelen, vindt hij dat maar ’vet onhandig’.

Het jonge publiek weet de musical in groten getale te vinden. Jim Bakkum (’Idols’ en ’Dancing with the stars’) speelt Danny, en mede door zijn faam waren de geplande 140 voorstellingen niet genoeg. Inmiddels zijn er al 250 voorstellingen geboekt. Jim speelt enthousiast en doet het knap voor iemand zonder musicalervaring. Een superstoere Danny is hij echter niet en ook zijn zang is niet heel sterk.

William Spaaij (Kenickie) is overtuigender. Bettina Holwerda (Sandy) heeft een prachtige heldere stem en ze ontwikkelt zich voorbeeldig van bleu muisje tot stoere Pink Lady.

De grote ster van de avond is Cystine Carreon als Rizzo, het meisje dat ongewenst zwanger raakt. Het is de meest dankbare rol. Met sterke uithalen en daarna ingetogen, klein, zingt ze: ’Het zou erger kunnen zijn’ (‘There are worse things I could do’). Heel pijnlijk. Heel mooi.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden