Nederlandse ploegen in rol van vrijbuiters

Terwijl in België de woede over de wereldtitel veldrijden voor Richard Groenendaal nog niet gekoeld is, staat het merendeel van de professionele wielrenners gereed om de aftrap van het wegseizoen te verrichten.

Johan Woldendorp

In Europa wordt het lint altijd doorgeknipt in de Ster van Besseges. De Raborenners houden zich er nog afzijdig van. De meesten keerden met buikgreep terug van een trainingskamp in Spanje. Hun seizoen start de volgende week op Mallorca en in de Ronde van de Middellandse Zee.

In Australië werden de eerste honderden kilometers traditiegetrouw de afgelopen maand al weggetrapt. Koos Moerenhout (ex-Rabo) won voor zijn nieuwe werkgever Farm Frites een etappe in de Tour Down Under en de nieuwe ploegleider Teun van Vliet moest tegen betaling van een fikse borgsom Robbie McEwen (eveneens ex-Rabo) vrijkopen van een rechtzaak wegens poging tot aanrading van een kamermeisje.

Voor Farm Frites was dat incident de slechtst denkbare start van het hoofdsponsorschap. De voorbije weken werden alle vermeende (doping)elementen uit de inboedel van de vroegere TVM-ploeg zorgvuldig weggewist. Cees Priem verdween van het toneel, enkele andere leden van het oude begeleidingsteam en secretariaat mógen blijven. Het hoeft niet. Ze hebben zelfs de indruk gekregen dat ze maar beter op kunnen stappen. De gemoedelijkheid die TVM meer dan tien jaar kenmerkte, verdwijnt. Farm Frites introduceert, naar Rabomodel, zakelijkheid en onkreukbaarheid.

De beide Nederlandse topploegen moeten het vooral van vrijbuiteren hebben. Van Vliet heeft voor de naar Polti vertrokken Jeroen Blijlevens wel drie sprinters teruggekregen, maar ook de som der delen lijkt het gemis van Jerommeke niet goed te maken. Peter van Petegem is zijn man voor de voorjaarsklassiekers.

Rabo hoopt dat het seizoen 2000 het jaar van Michael Boogerd wordt. In Sport International noemde Tourwinnaar Lance Armstrong de Hagenaar de beste renner ter wereld. ,,Het doet me veel wanneer iemand van zijn kaliber dat zegt,'' straalt Boogerd. Maar na een glanzend voorjaar (Parijs-Nice, Amstel Gold Race) vervult de mislukte Ronde van Frankrijk hem nog steeds met pijn.

,,Het was vooral een geestelijke lijdensweg'', kijkt hij nog eens terug. ,,Dat ik Parijs haalde, was voor mij een overwinning. Dat is stom om te horen van iemand die tweede staat op de UCI-lijst, maar ik kon daar een punt zetten achter iets dat ik nooit meer hoop mee te maken. Toen de Tour eenmaal voorbij was, vloog ik weer. In Frankrijk lag ik vooral met mezelf overhoop. Dat ik kritiek kreeg, vond ik terecht. Dat ik in kranten veel dingen las die niet leuk waren, daar moet ik tegen kunnen. Mijn supporters hadden het volste recht ontevreden te zijn. Als het Nederlands elftal de komende zomer op het Euro 2000 slecht speelt, zit ik die jongens ook uit te schelden.''

,,Ik ben absoluut geen slecht verliezer. Ik heb er alleen moeite mee om ten onrechte te worden neergesabeld. Wanneer journalisten die je nooit bij de koers ziet, vaststellen dat je er niets voor hebt gedaan. Ik vind het erg dat bladen als Break Out en Webber dat schrijven. Ik heb het heus wel geprobeerd, maar als je het niet hebt, houdt het op. De Tour is alleen leuk wanneer je goed in je vel zit. Ik ben echter niet het type dat naar de psychiater stapt. Ik ga dan liever door de hel.''

In 1999 werd alom gesuggereerd dat Boogerd te veel hooi op zijn vork nam door naast een intensief voorjaar en een slopende Tour de France ook een drukke herfst in zijn programma op te nemen. Daar kwam bij dat Rabo hem als een potentiële Tourwinnaar afficheerde en daarmee een verwachtingenpatroon creëerde waarvan iedereen kon weten dat hij dat niet waar zou maken. Het vrijbuiteren gaat hem het beste af, dan komt die topplaats 'vanzelf' wel. ,,Dat is voor mij inderdaad het beste'', erkent Boogerd.

Het programma voor dit seizoen wijkt niet af van afgelopen jaar. Boogerd brengt hooguit enkele nuances aan. Hij verdedigt niet zijn titel in Parijs-Nice, omdat Rabo liever Tirreno-Adriatico rijdt. Milaan-San Remo laat hij lopen. Daarentegen maakt hij zijn opwachting in de Ronde van Vlaanderen. ,,Want dat is een koers die mij ligt. In Vlaanderen rijden renners die ook in Luik-Bastenaken-Luik goed presteren. Nee, Parijs-Roubaix doe ik niet. Bij wijze van ervaring zou ik hem wél eens willen rijden. Al weet ik dat ik op die keien alle kanten opstuiter.''

Boogerd vindt het een onzinredenatie dat hij te veel doelen stelt. ,,Ik leg mezelf heel veel prestatiedruk op; daar houd ik van. Als je serieus voor je vak leeft, de hele winter serieus traint en niet ziek wordt, zou ik niet weten waarom je niet drie hoogtepunten in het seizoen kunt inbouwen.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden