Nederlands Kamerkoor op een missie

Stationshal en treincoupé even concertzaal Met Mendelssohn en Bach de spits in

Een treinreiziger houdt zijn oordopjes demonstratief in als tussen Den Haag en Delft naast hem Matthew Baker met zijn zware basstem begint te zingen. Zijn ogen blijven strak op zijn tablet gericht. "Ik wil mijn serie kijken. Die muziek interesseert me niet", zegt hij later.

Hij is een uitzondering: in de rest van de coupé beginnen mensen te stralen als het Nederlands Kamerkoor in de trein optreedt.

Het Nederlands Kamerkoor bestaat dit jaar 75 jaar, en wie jarig is viert feest. Drie dagen reist het koor door het land om op twaalf stations te zingen met amateurkoren die muziek van Mendelssohn, Bach en een volksliedje van Jetse Bremer instudeerden. Onderweg houden de zangers flashmobs, waarbij ze treinreizigers plots trakteren op een uitvoering van Billy Joels 'And so it goes'. Om daarna in een volgende coupé neer te strijken.

De mensen die rond het middaguur bij eindstation Vlissingen arriveren lijken ruim de tijd te hebben voor een concert. Een half uur lang staat de stationshal vol met toe- gestroomd publiek. "Ik viel met mijn neus in de boter", zegt de Eindhovense Margot van Dooren. "Ik ben voor een dagje Vlissingen gekomen. Het koor gaf al een fantastisch optreden in de trein. Ik blijf hier luisteren."

"We zijn op een missie om mensen met koormuziek in aanraking te brengen", zegt koordirecteur Irene Witmer. "Vroeger zong iedereen op school of in de kerk. We willen mensen laten kennismaken met het Nederlands Kamerkoor en het koorzingen terugbrengen in het dagelijks leven."

Die missie is niet los te zien van een dreigende subsidiestop. "We moeten minimaal 65 procent inleveren", zegt Witmer. Het Amsterdamse koor, dat normaal met 12 tot 32 musici optreedt, hoopt nu op steun van Eindhoven en Brabant. Het zal dan wel moeten verkassen van de Beurs van Berlage naar een Augustijns klooster in Eindhoven. Daar wil Witmer duidelijk aanwezig zijn, 'bijvoorbeeld met gratis lunchconcerten, zanglessen en een semi-openbare bibliotheek'.

In de treinen waarin de musici optreden, kondigt de conducteur hen door de intercom aan. "Misschien is er iemand op weg naar een begrafenis die er niet op zit te wachten", herhaalt een meereizende NS-medewerker een paar keer. Onzin, vindt Menno Manschot die op weg naar Delft getrakteerd werd op een concert. "Het is schitterend. Ik kan me niet voorstellen dat iemand zich hieraan stoort. Zelfs als je naar een begrafenis gaat, is het nog hartverwarmend."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden