Nederlands echtpaar als grootse Wagnertweeling

De liefde explodeert tussen Sieglinde (Eva-Maria Westbroek) en Siegmund (Frank van Aken) in 'Die Walkÿre' in Frankfurt. (FOTO MONIKA RITTERSHAUS)

Frankfurter Opernorchester, solisten olv Sebastian Weigle met ’Die Walküre’ van Wagner in een regie van Vera Nemirova op 31/10 in Frankfurt. Nog zes voorstellingen t/m 28/11. www.oper-frankfurt.de

In Frankfurt spreekt men al liefkozend van de Frankfurter Scheibe. Het enorme decorstuk met een helling van 17 procent lijkt op een gigantische plak hout. De vier grote jaarringen kunnen als concentrische cirkels onafhankelijk van elkaar draaien rondom een middenstip die omhoog en omlaag kan bewegen. De schijf deed in het voorjaar al dienst in ’Das Rheingold’ en was nu wederom een verrassend veelzijdige blikvanger in het vervolg van Wagners ’Der Ring des Nibelungen’.

Zondagavond werd de nieuwe productie van ’Die Walküre’ met stormachtig applaus onthaald. Bijzonder aan de Frankfurtse enscenering is dat in de rollen van de tweeling Siegmund en Sieglinde een Nederlands echtpaar is gecast.

Eva-Maria Westbroek, inmiddels een Sieglinde van naam en faam (ze zong de rol in Aix-en-Provence, Bayreuth, Salzburg, Londen, San Francisco en komende april in New York), deed de rol voor het eerst samen met haar man Frank van Aken. Het is bovendien de eerste keer dat zij tegenover elkaar staan in dragende rollen. Het zullen vast de ondoorgrondelijke wegen van het internationale operarooster zijn dat dit opzienbarende feit in Duitsland plaatsvond en niet in Nederland.

In de Duitse pers werd er in ieder geval omstandig bij stil gestaan dat heuse echtelieden personages zingen die in de eerste akte van ’Die Walküre’ in liefde voor elkaar ontvlammen. Wagner laat die liefde tegelijk met de komst van de lente op een gigantisch meeslepende manier exploderen. Westbroek staat erom bekend dat ze dit soort momenten met huid en haar aangrijpt, en ook nu liet ze geen wens onvervuld.

Grote verrassing was dat Van Aken, vast verbonden aan de opera van Frankfurt, op ditzelfde hoge niveau presteerde. Van Akens carrière speelde zich op enkele uitzonderingen na volledig in het buitenland af. Daar heeft hij zich ontwikkeld tot een zanger van formaat. Zo gaf hij vocale visitekaartjes op Wagnergebied af in Bayreuth en Wenen. Zijn stem is al net zo gul en genereus als die van zijn vrouw. Een helder klaroengeluid voor de ’Wälse’-uitroepen, maar ook fraai gevoileerde halftonen die ontroering opwekken.

De Frankfurter Allgemeine sprak van een ’heldhaftige Siegmund met een melodieuze, doordringende tenorale hoogte’ en een Sieglinde die de ’rusteloze gevoelsstemmingen in alle facetten van haar kleurrijke, krachtige sopraan legde’. Het applaus klaterde voor beiden. Ook voor Terje Stensvold (een menselijke Wotan), minder voor Susan Bullock (een onbedoeld clowneske Brünnhilde).

Het matige orkest van de Frankfurter Oper verprutste Wagners magische ’Feuerzauber’. Sebastian Weigle koos soms voor opvallend langzame tempi waardoor de spanning tussen de noten verdween. Regisseur Vera Nemirova benutte de draaiende schijf inventief en met de nodige humor. Als leerlinge van notoire provocateurs als Ruth Berghaus en Peter Konwitschny hield ze zich opvallend in. Toch was er aan het slot – tot haar niet geringe verbazing – redelijk wat boegeroep. Voor Duitsers ging het vast niet ver genoeg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden