Nederlands Dans Theater 2

dans

Symphysis: Inger/Pokorný/Clug/Ekman ****

Het ontbrak er nog maar aan dat er een auto van het bepaalde automerk het toneel op kwam rijden tijdens het programma 'Symphysis' van het Nederlands Dans Theater 2. Want de foyer van het Lucent Danstheater was reeds getransformeerd tot grote showroom, waar dat bepaalde automerk - inclusief charmante hostesses en bubbelende champagne zijn nieuwste auto presenteerde.

Je kunt wel stellen dat hier het begrip cultureel ondernemerschap flink is opgerekt. Vijftien jaar geleden werd Rudi Fuchs, toen directeur van het Stedelijk, nog teruggefloten van een sponsordeal met een autofabrikant. Maar in 2015 kan zo'n opzichtige commerciële liaison kennelijk wél.

Goed, nog geen auto op het podium, wél de jongerengroep van Nederlands Dans Theater, NDT 2, met dansers van uitzonderlijk talent die flink de tanden zetten in een gevarieerd programma, wat merkwaardig samengebracht onder de medische term 'symphysis', ofwel het samengroeien van (bot)weefsel.

Liever te spreken van het samenbrengen van sferen. Want het is schakelen tussen de gedanste groeipijnen op muziek van Van Morrison bij Johan Ingers 'I New Then' uit 2012 en de ritmische publieksknaller 'Left Right Left Right' van Alexander Ekman, ook uit 2012.

Daar sferisch recht tegenover staat Jirí Pokorný's 'A Honeydew Hunt', een nieuw ballet geïnspireerd op werk van de dichter André Breton. We worden in een surreële zwarte wereld gezogen waarin vijf personages in vluchtige ontmoetingen van herfst naar de lente gaan, van regen naar vogelgezang. Dat horen en zien we met ronduit fantastische licht- en geluidseffecten in een mistroostig woud van grijze bomen. De mens is hier het Fremdkörper, met staccato schokkerige bewegingen, in buitenaards contrast met de elementen. Mooi hoe dat idee samenbalt in het spiegeltjeskostuum van de dolende ziel, maar Pokorný's Bram Stoker-achtige esthetiek is toch ook wat al te barok. En choreografisch kan het ballet duidelijker richting krijgen.

Een groot genoegen is Edward Clugs 'Mutual Comfort'. De artistiek leider van het Sloveense Maribor Ballet viel internationaal op met zijn werk voor het Stuttgarter Ballett en is terecht nu in het vizier van NDT gekomen. Ook bij Clug is er sprake van argeloze ontmoetingen tussen vier dansers, die van duetten overgaan in trio's en andersom. In-menselijk zijn de terugkerende bewegingen, de hals die golft en reikt, in vreugdevolle afwachting naar de musici gericht. Op meeslepende live uitgevoerde muziek PEpeTuumOVIA van Milko Lazar, voor twee cello's en twee piano's, is de dans beheerst en toch losjes; een lentebriesje met accenten van onderkoelde orkaankracht.

Mag Edward Clug blijven?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden