Nederlanders heersen op WK sprint in Calgary

schaatsen | Met de wereld- en olympisch kampioen op de bank waren Nederlandse sprinters nog nooit zo succesvol.

De vergelijking met maandag 10 februari 2014 dringt zich op. Toen verzorgden Michel Mulder, Jan Smeekens en Ronald Mulder op de 500 meter tijdens de Olympische Spelen in Sotsji wat Amerikanen een clean sweep noemen: een, twee en drie.


Op de Olympic Oval in Calgary was het een, drie en vier: Kai Verbij, Kjeld Nuis en opnieuw Ronald Mulder. Nooit eerder waren Nederlandse sprinters bij wereldkampioenschappen zo succesvol als het afgelopen weekeinde. Olympisch kampioen Michel Mulder en wereldkampioen Smeekens waren slechts toeschouwers.


Jan Bos en Erben Wennemars gaven met een en drie in 1998 het voorbeeld, Michel Mulder en Hein Otterspeer deden het in 2013 na. Maar de derde Nederlandse schaatser, eerst Jacco Jan Leeuwangh (zevende) en later titelverdediger Stefan Groothuis (zeventiende) bleven toen ver achter.


Het was de 24-jarige Noor Havard Holmefjord Lorentzen die een nieuwe clean sweep verhinderde. Lorentzen onderscheidde zich net als Verbij door zijn stabiliteit. Op de streep na zijn sterke laatste 1000 meter bleek hij uiteindelijk 45-honderdste seconden te langzaam om de eerste Noorse wereldkampioen na Frode Rönning (1981) te worden. Een jaar geleden beeindigde Lorentzen het WK als 22e, nadat hij in het voorseizoen tijdens een training in Inzell een zware blessure (snijwond in het onderbeen) had opgelopen.


Het was dus Verbij, die een jaar geleden (hij werd toen derde) nog moest buigen voor Pavel Koelizjnikov. De Rus is voor dit seizoen van de internationale ijsbanen verdwenen. De eerste wereldbekerwedstrijden van het seizoen liet hij zich nog wel zien. Maar de brille was er wel af bij de kampioen, die verstrikt is geraakt in de dopingaffaire die de sport in zijn land in de greep houdt. Vooral Nuis, vorig jaar nummer twee, had zich herhaaldelijk uitgelaten over de onsportieve praktijken.


Met de titel voor Verbij boekte Japan ook een aardig succes. De 22-jarige schaatser uit Hoogmade is de zoon van een Zuid-Hollandse vader en een Japanse moeder. Fysiek is hij een goede mix: stevig gespierd en toch lenig. Al maakte een Japans televisiestation een documentaire over Verbij, de Japanners zijn te beleefd om hem als een halve landgenoot te claimen.


'Echte' Aziatische sprinters blijken telkens weer moeite te hebben met de kilometer. Ook als de specialisten op de 500 meter zoals in Calgary, al zijn ze doodop, mooi kunnen doorglijden. Voor de laatste Japanse wereldkampioen moet worden teruggegaan naar 1987, Akira Kurowa.


Dat Verbij in de voorlaatste bocht van de laatste rit op de beslissende 1000 meter ondanks een misslag op de been bleef, toont zijn onverstoorbaarheid. "Ik was wel geschrokken van dat moment", bekende hij. Nagenoeg alle sprinters hebben een bovengemiddeld reactievemogen, maar die stoïcijnse onverstoorbaarheid is weinigen gegeven. Jager of prooi, het lijkt hem weinig uit te maken. Verbij is relaxed en relativeert graag de zwaarwichtigheid van het Nederlandse schaatswereldje.


Net als vorige maand in Heerenveen, waar hij de Europese sprinttitel veroverde, deed hij dat zonder een afstand te winnen. De negende, derde, vierde en de negende plaats over de afzonderlijke afstanden (500-1000-500-1000 meter) waren voldoende.


Het Nederlandse kamp verdeelde de prijzen met wiskundige precisie. Mulder won twee keer de 500 meter en werd met 34,08 achter Koelizjnikov (33,98) en de Canadees Jeremy Wotherspoon (34,03) derde op de wereldranglijst aller tijden. Nuis pakte twee keer winst op de 1000 meter en bleef negen-honderdste seconde verwijderd van het acht jaar oude wereldrecord (1.06,42) van de Amerikaan Shanie Davis. Als winnaar van het eindklassement eigende Verbij zich het uit 2013 daterende wereldrecord punten van Michel Mulder toe: 136.065. Alleen diens tweelingbroer voelde zich met de vierde plaats op de eindlijst, daags voor zijn 31e verjaardag, mogelijk iets te kort gedaan. Als rechtstreekse tegenstander ondervond hij in de buitenbocht duidelijk hinder van de bijna-val van Verbij.


Vroeger vlogen de sprinters in Calgary bij bosjes uit de bocht. Vooral de laatste binnenbocht op de 500 meter, als de snelheid het hoogst is, was berucht. De schaatsgeneratie van nu beschikt over de techniek om het lichaam, ondanks de grote middelpuntvliedende krachten op koers te houden. En Verbij heeft bovendien nog dat stoïcijnse, dat hem zijn eerste wereldtitel bracht.


Kjeld Nuis

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden