Nederlanders goed mee op uitgebluste Etna

Beeld AFP

De etappe naar de Etna wilde maar niet ontbranden. Maar winnaar Jan Polanc had alle reden tot juichen.

In 2011 explodeerden de flanken van de Siciliaanse vulkaan de Etna onder het vuurwerk van Alberto Contador. Het woei die dag stevig. Niemand hield eigenlijk rekening met een voortijdige beslissing van de Ronde van Italië. Niemand, behalve de geanimeerde Spanjaard zelf. Zes kilometer onder de top trok Contador het peloton, of dat wat er nog van over was, als een storm aan stukken en stelde daarmee zijn eindzege in de Giro veilig.

Contador zou deze ronde overigens ook weer kwijtraken, nadat hij met terugwerkende kracht veroordeeld werd voor het gebruik van het verboden clenbuterol in die periode. De drie weken geleden verongelukte Michele Scarponi kreeg als nummer twee daarop de overwinning toebedeeld. De editie van 2011 betekende overigens ook de doorbraak van Steven Kruijswijk. De Nederlander werd in zijn eerste Giro achtste.

Kruijswijk handhaafde zich zonder al te veel moeite in het algemeen klassement. En met hem de overige kanshebbers voor de roze trui. Voor de ‘grote kanonnen’ stond de rit naar de Etna vooral in het teken van de angst tijd te verspelen tijdens deze eerste Giro-week. Het loodzware slot over tien dagen door de Alpen en Dolomieten wierp zodoende zijn schaduw vooruit op Sicilië. Het scenario speelde dan ook de opportunisten in de kaart. De Sloveen Jan Polanc hield uiteindelijk als enige renner van de vroege vluchtgroep genoeg marge over voor zijn grootste zege uit zijn carrière tot dusver.

Het wapengekletter speelde zich voornamelijk af in de kolommen van de media. La Gazzetta dello Sport meldde dat het tussen de topfavorieten Vincenzo Nibali en Nairo Quintana niet botert. De Italiaan ontzenuwde vervolgens dat er sprake zou zijn van een vete tussen hem en de Colom­biaan. Daarop trok de sportkrant zijn keutel weer in. Ondertussen was de opgeklopte animositeit wel goed geweest voor drie dagen leesvoer. Zo gaat dat in de eigentijdse versie van Homerus’ Odyssee, aangezien er op Sicilië allang geen cyclopen en helden meer te vinden zijn.

Nibali deed als een van de weinigen een wanhopige poging nog een epos te schrijven op zijn trainingsparcours rond de vulkaan. In gedachten zag hij zich vandaag, dinsdag, al in het roze rijden, een zegetocht door zijn geboortestad Messina. De tweevoudig winnaar van de Giro (in 2013 en 2016) gooide op minder dan drie kilometer van de finish de schroom van zich af met een aanval. Maar achter zijn demarrage zat weinig jus. De 32-jarige Haai van Messina werd tien tellen later alweer door de uitgedunde groep met kanshebbers als een spartelende spiering opgepeuzeld. Die intocht is voor een andere keer.

Tom Dumoulin was evenmin succes gegund. De Nederlander, die zich overigens goed handhaafde tussen de favorieten en zich niet druk moet maken dat hij op lange klimmen (17 kilometer en ruim 7 procent gemiddeld vandaag) veel tijd gaat verspelen, werd weer net zo makkelijk ingerekend. Het was voor de rest van de pakweg twintig tenoren met inbegrip van Bauke Mollema en Wilco Kelderman blijkbaar het sein zich verder stil te houden. Gezongen werd er alleen door Polanc.

De Etna deed uiteindelijk niet veel meer dan het algemeen klassement herschikken. De mindere goden werden gescheiden van de helden. En zo zal het tot aan Milaan blijven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden