Nederland wordt steeds meer een randverschijnsel

Er was een tijd dat Nederland voor de Duitsers een heus knuffelland was. Klein, maar reuze liberaal en vooruitstrevend, een paradijs van vrijheid en tolerantie. En wat een aardige mensen, zo gewoon, zo relaxed in de omgang. Heerlijk om er je strandvakantie door te brengen of om in de hoofdstad je eerste joint te roken.

Maar die tijd is inmiddels lang geleden. De afgelopen twintig jaar heeft de liefde van de Duitsers voor die schattige westerburen de ene knauw na de andere gekregen. Weekblad Der Spiegel was de eerste die de liefdesband verbrak. In een lang artikel onder de titel 'Frau Antje in de overgang' schreef Erich Wiedemann wat er allemaal aan het mislopen was in Nederland.

Het artikel was één lange klaagzang over uit de hand gelopen tolerantie. De gedoogpolitiek krijgt er flink van langs. Kraken, drugshandel, kleine criminaliteit, actieve euthanasie, het wordt allemaal gedoogd, en niet uit tolerantie en vrijzinnigheid, maar uit laksheid en halfslachtigheid.

De industrialisering van de landbouw, met als gevolg tomaten die naar zweet smaken, het ontbreken van milieubeleid, waardoor het land het meest vervuilde van West-Europa zou zijn, de gebrekkige verwerking van de geschiedenis, met name van het koloniale verleden en de Duitse bezetting, kortom: Nederland zondigde tegen alles wat in Duitsland heilig was.

Het artikel verscheen in de tijd dat Nederlanders meenden de Duitsers moreel de les te moeten lezen. Toen neonazi's in Solingen, Hoyerswerda en Mölln huizen van buitenlanders in brand staken, stuurden Hollanders massaal briefkaarten naar de Duitse regering met de tekst: 'Ik ben woedend'. De actie stuitte in Duitsland op geen enkel begrip.

Ondertussen is het toch al danig vertroebelde beeld van Nederland nog duisterder geworden door de opkomst van wat men in Duitsland steevast 'rechts-extreem populisme' noemt. Het verschijnsel Fortuyn was een schok voor de oosterburen, daar snapten ze niets van. En Wilders is in Duitse ogen een gevaar voor de vrede en veiligheid in Europa.

Ook de Nederlandse scepsis tegenover Europa wekt geen enkele sympathie in het land waar het Europese project tot de staatsraison behoort. Nederland wordt in Duitse ogen steeds meer een randverschijnsel. De Duitse media nemen Nederland ook steeds minder waar. Ons land is alleen nog maar nieuws wanneer de aanleiding blond is en Geert, Máxima of Sylvie heet.

Of Louis. Maar zelfs de trainer van het Nederlandse elftal kan niet op veel sympathie rekenen. De voormalige coach van Bayern München staat in Duitsland bekend als grimmig en autoritair. Er is wel waardering voor zijn verrijking van de Duitse taal met termen als 'Feierbiest' en 'Tod oder Gladiolen'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden